Guinet Peltrou publikoi një video ku gatuan një gjellë spanjolle dhe e quajti versionin e saj të vezëve të thyera me patate. Komentet nën postim u ndanë pikërisht ashtu siç ndahen edhe te ne kur dikush nga jashtë kapet pas një gjelle tonën.

Metoda e saj shkon kështu: vaji, qepujka, pak piper i kuq, piper i zi dhe kripa përzihen me ujë, pastaj derdhen mbi pataten e prerë në rrathë në tigan. Mbulohet, lihet të zbutet, pastaj shtohen qepa dhe hudhra. Suxhuket skuqen veçmas. Në fund vezët thyhen mbi patate, mbulohet edhe një herë dhe pritet që e verdha të mbetet e butë.

Uji është vendi ku recepta ndahet nga origjinali. Huevos rotos klasike, ashtu siç i bën restoranti madrilen Kasa Lusio, janë patate të skuqura në shumë vaj dhe një vezë syzë që thyhet në tavolinë. E verdha është salca - salcë tjetër nuk ka. Me ujë, patatja avullohet në vend që të skuqet, dhe pikërisht krokantësia që kërkon zhduket.

Peltrou ka lidhje të vërtetë me Spanjën - jetoi në Talavera de la Reina si adoleshente dhe mësoi spanjisht. Kjo nuk është histori turistike. Por njohja e gjuhës nuk e zgjidh çështjen e teknikës, ndërsa këtu teknika është thuajse i gjithë gatimi.

Ajo që vlen të merret nga videoja është tjetër: patatja dhe veza me pak yndyrë të erëzuar janë darkë për pesëmbëdhjetë minuta, dhe kjo është e vërtetë për çdo kuzhinë ballkanike po aq sa për atë spanjolle. Versioni ynë quhet ndryshe dhe nuk ka suxhuk nga Rioha, por logjika është e njëjta.

Nëse do ta bësh si duhet: patatja skuqet në vaj të mjaftueshëm, pa ujë dhe pa kapak në fillim, nxirret kur skajet të errësohen, dhe vetëm atëherë veza shkon mbi të. Qepa dhe hudhra rekomandohen, por nuk janë pjesë e origjinalit - dhe aty kuzhinierja e famshme ka më shumë të drejtë sesa ia pranojnë.