Më pak se 24 orë na ndajnë nga fillimi i Kampionatit Botëror 2026, i pari që luhet në tri vende njëkohësisht - SHBA, Kanada dhe Meksika. Katër vjet pas spektaklit në Katar, tregimet që u shkruan në shkretëtirë ende jehojnë, e katërshja që atëherë shkoi më larg sërish niset pas të njëjtës ëndërr.

Argjentina mbron kurorën që e fitoi në Lusail, Franca kërkon revansh për disfatën më të dhimbshme në historinë e vet, e dy ekipe që në letër nuk e kanë atë të drejtë - Kroacia dhe Maroku - sërish vijnë të prishin radhën e favoritëve.

Mesi pas edhe një, të fundit

Vetëm dy kombe e kanë mbrojtur deri tani titullin e kampionit botëror - Italia para Luftës së Dytë Botërore dhe Brazili me Pelen në vitet gjashtëdhjetë. Më shumë se gjashtë dekada askush nuk ia ka dalë. Tani Lionel Skaloni vjen në Amerikën e Veriut me të njëjtën ambicie të guximshme me të cilën nisi edhe në Katar, dhe me një lojtar për të cilin shumëkush beson se është më i miri në historinë e futbollit.

Detyra është thuajse e pamundur. Por nëse dikush mund të bëjë mrekulli, është njeriu nga Rosario me tetë Topa të Artë në vitrinë. Pyetja nuk është nëse Argjentina është e aftë, por nëse koha - ai kundërshtari i vetëm që Mesi nuk e ka mundur deri tani - do t'i lejojë edhe një tregim.

Franca para një rekordi historik

Përkundër faktit që Argjentina ua theu zemrën në finale, francezët vijnë si një nga favoritët më të mëdhenj. Nëse arrijnë sërish në finale, do të bëhen sapo kombi i dytë në histori me tri finale radhazi - deri tani këtë e ka bërë vetëm Brazili mes viteve 1994 dhe 2002.

Motiv nuk u mungon. Ky është Kampionati i fundit Botëror i Didie Deshanit në stol, e sulmi i tij është tepër i ngjeshur për kaq emra - nga Kilian Mbape te Mikael Olise, që pas një sezoni në Bajern hyri në një ligë krejt tjetër. Deshani ka shansin të dalë në pension si sapo trajneri i dytë në histori me dy tituj botërorë.

Fundi i një ere

Pas thyerjes në finalen e vitit 2018, shumëkush vlerësoi se Kroacia kishte arritur tavanin e vet dhe se brezi i artë po tërhiqej ngadalë në legjendë. Ekipi i Zllatko Daliqit u përgjigj shpejt - edhe një udhëtim i thellë në Katar, i ndalur vetëm në gjysmëfinale nga kampionia e mëvonshme Argjentina.

Luka Modriqi i çoi të vetët deri te medalja e bronztë, e tani, në moshën 40-vjeçare, niset në vallen e fundit. Pak kush dyshon se do të bëjë gjithçka për të qenë i paharrueshëm. Një nga mesfushorët më të mirë në historinë e futbollit e mbyll karrierën aty ku nisi gjithçka - me fanellën e përfaqësueses. Tërheqja e tij e mbyll periudhën më të suksesshme në futbollin kroat.

Në Ballkan ky nuk është vetëm tregim kroat. Modriqi është një fytyrë që gjithë rajoni e kupton - një fëmijë nga Zadari që u rrit në luftë, një lojtar të cilit kurrë nuk i ra futbolli në pjatë. Në një turne për të cilin të gjithë do të flasin si i fundit për Mesin ose Ronaldon, do të ishte dëm ta anashkalonim pikërisht atë.

A bie rrufeja dy herë?

Maroku do të duhet të dëshmojë se udhëtimi deri te gjysmëfinalja në Katar nuk ishte rastësi. Luanët e Atlasit atëherë rrëzuan një mur që qëndronte prej dekadash - u bënë kombi i parë afrikan në gjysmëfinalen e një Kampionati Botëror, duke i hedhur Spanjën e Portugalinë jashtë rrugës.

Këtë radhë befasia nuk do t'u shkojë aq lehtë, sepse askush nuk i nënçmon më. Nisin kundër Brazilit në grupin C - vështirë të imagjinohet një provim më i fortë për fillim. Pritjet brenda e jashtë janë të larta, e ky është një barrë që më parë nuk e kishin.

Çfarë të ndiqni

Të gjithë sytë do të jenë te Mbape, por pikërisht Olise, pas një sezoni rrezatues në Bajern, mund të jetë heroi i ri i Francës. Presidenti i Real Madridit, Florentino Perez, tashmë e ndjek me vëmendje krahun - një mega-transferim i mundshëm në Santiago Bernabeu sapo të mbarojë kampionati. E ëndrra e Deshanit për titullin e dytë, duket se, do të varet pikërisht nga 24-vjeçari.