Më shumë se njëzet orë. Aq iu desh zjarrfikësve të Prilepit ta vinin nën kontroll zjarrin që u raportua më 26 korrik në orën 16:16 në vendin Zagrad-Varosh, mbi qytet. Punuan gjatë natës deri në mesnatë, pastaj sërish nga ora tre e mëngjesit.

U dogjën bar i thatë, një shtëpi pushimi dhe rreth 25 hektarë mbjellje me lajthi. Pronari i atyre lajthive nuk do të marrë njoftim për ndërhyrje të suksesshme - ai do të numërojë dëmin. Por po të merret parasysh sa shpejt lëviz zjarri në terren shkëmbor me bimësi të ulët e të thatë dhe sa afër është manastiri „Treskavec”, llogaria mund të kishte qenë shumë më e rëndë.

Kjo është pjesa kyçe e kësaj historie: u ndërtua një brez mbrojtës dhe rreziku për manastirin u largua. „Treskaveci” nuk është vetëm një ndërtesë me çati të kuqe mbi një shkëmb sipër Prilepit - është një nga faltoret më të vjetra të gjalla të trashëgimisë kulturore maqedonase. Tetë profesionistë mbetën në terren për të parandaluar riaktivizimin e vatrave.

Nga vetëqeverisja vendore thonë se të gjitha aktivitetet zhvillohen në koordinim me Drejtorinë për Mbrojtje dhe Shpëtim, Qendrën për Menaxhim me Kriza dhe Shtabin Komunal. U bëjnë thirrje banorëve dhe pronarëve të pronave dhe shtëpive të pushimit në atë pjesë të komunës të jenë veçanërisht të kujdesshëm.

Një gjë në raportet meriton më shumë vëmendje se gjithçka tjetër: në këtë vend zjarre ndodhin çdo vit. Çdo vit. Kjo do të thotë se e dimë ku është rreziku, e dimë kur është rreziku dhe e dimë se terreni është shkëmbor e i vështirë për t'u arritur. Pyetja që askush nuk e bën në konferencat për shtyp është pse në një vend me përsëritje vjetore të njohur ende reagohet me ndërhyrje njëzetorëshe në vend të parandalimit - pastrimi i bimësisë së thatë, brezat kundërzjarr, rrugët hyrëse të shënuara.

Zjarrfikësit e bënë pjesën e tyre dhe e bënë mirë. Pjesa tjetër është punë e atyre që planifikojnë dhe nënshkruajnë buxhete. Vera e ardhshme vjen për njëmbëdhjetë muaj.