Ministria ruse e Mbrojtjes pretendon se për një ditë njësitë e saj kanë zënë 120 ndërtesa në qytetin Kostjantinivka në lindje të Ukrainës. Shifra tingëllon dramatike - por edhe vjen vetëm nga njëra palë, pa konfirmim të pavarur dhe pa përgjigje ukrainase. Dhe në luftë, viktima e parë është gjithmonë shifra.

Sipas versionit rus, luftimet janë zhvendosur nga një front linear në një luftë rrugësh që zhvillohet „bllok pas blloku, ndërtesë pas ndërtese", me fokus në pjesën jugperëndimore të qytetit ku gjoja janë rrethuar njësi ukrainase - brigada e 28-të dhe e 100-të e mekanizuar. Moska pretendon edhe humbje të mëdha ukrainase: deri në 100 të vrarë vetëm në Kostjantinivka, automjete të blinduara të shkatërruara, pikapë, mjete artilerie dhe dhjetëra sisteme robotike.

Këtu është vendi për kujdes. Lufta urbane si rregull do të thotë përparim i ngadaltë, humbje të rënda për sulmuesin dhe mbrojtje e ndërlikuar - pikërisht e kundërta e pamjes së një depërtimi të shpejtë që e shet çdo njoftim. Kur një ushtri shpall një numër të saktë ndërtesash të zëna për një ditë, kjo i ngjan më shumë mesazheve për publikun e brendshëm sesa një raporti të verifikueshëm lufte. Pse t'i besohet një shifre që asnjë vëzhgues i pavarur nuk e ka parë?

Për Ballkanin ky nuk është lajm i largët. Rajoni e di shumë mirë çfarë do të thotë kur lufta hyn në qytete - kur fronti nuk është më vijë në hartë, por rrugë, ndërtesë, dhe njerëz të kapur mes tyre. Pa marrë parasysh të kujt janë shifrat, realiteti në terren është i njëjtë për njerëzit e thjeshtë: një qytet i shkatërruar dhe jetë të copëtuara mes dy ushtrive që luftojnë për çdo bllok. Pjesa tjetër është propagandë, nga cilado palë të vijë.