Nafta e ka thyer pragun e 108 dollarëve për fuçi. Brenti arriti 108,50 dollarë në tregun e Londrës, ndërsa WTI amerikan ishte në 96,68 dollarë. Në të dyja rastet shtrenjtimi është pasojë e drejtpërdrejtë e një gjëje: bisedimet amerikano-iraniane nuk po ecin përpara, Hormuzi është ende i bllokuar.

Ministri iranian i Punëve të Jashtme Abas Araghçi po udhëton nëpër rajon - Islamabad, Moskë, Muskat. SHBA-të kishin planifikuar të dërgonin një delegacion në Pakistan, por e anuluan pasi Irani tha qartë se nuk priste bisedime amerikane atje. Paralelisht, Teherani propozoi një qasje fazore - së pari ulje të tensioneve dhe garanci sigurie, dhe vetëm pastaj bisedime për sanksionet, kufizimet e naftës dhe Hormuzin. Uashingtoni qartësisht nuk është i entuziazmuar.

Analistët e ING-ut e thonë qartë: „bllokimi në bisedime dhe shqetësimi për ofertë të reduktuar janë shtytësit kryesorë të shtrenjtimit." Goldman Sachs tashmë i ka rishikuar parashikimet drejt rritjes për shkak të çrregullimeve në furnizim. Bursat presin sinjale njëkohësisht nga Rezerva Federale dhe nga Irani - dy pika krejt të pasigurta.

Ngushtica e Hormuzit është një pikë kalimi e ngushtë për gati një të pestën e tranzitit botëror të naftës. Çdo ditë që mbetet e bllokuar, sahati shkon lart. A do të lëshojë i pari dikush në Teheran apo Uashington - kjo është pyetja për të cilën tregjet nuk kanë përgjigje.