Gjysma e orizit të vitit të kaluar ende rri nëpër hambarë - e pashitur, kurse korrja e re troket në derë. Prodhuesit e orizit janë lënë në pasiguri, pa grumbullim të organizuar dhe pa çmim të paralajmëruar për këtë sezon. Për një nga kulturat bujqësore më të vështira në vend, kjo s'është ngecje - është një kolaps i heshtur.

Shifrat janë të pamëshirshme. Çmimi i grumbullimit të orizit të papërpunuar lëviz mes 18 dhe 20 denarëve për kilogram - niveli më i ulët në 10 vitet e fundit - kurse çmimi i prodhimit është rreth 25 denarë. Pra fshatari punon me humbje të pastër. Dhe në të njëjtën kohë, orizi i bardhë në dyqane kushton nga 120 deri në 150 denarë. Diku mes arës dhe raftit, dikush fiton - por s'është njeriu që e mbolli.

Nga Qeveria thonë se tashmë është paguar një pagesë intervenuese prej rreth 50 milionë denarësh për prodhuesit e orizit. Nga opozita pretendojnë se kjo është arnim, jo zgjidhje - s'ka paralajmërim për çmime grumbullimi as për subvencione për orizin që prodhohet tani. Dhe ndërsa politikanët ia hedhin shifrat njëri-tjetrit, fshatari sheh si prodhimi i kalbet në një hambar që s'është bërë të ruajë grurë me muaj.

Kjo është një histori që përsëritet te çdo kulturë në vend - rrushi, duhani, domatet, e tani orizi. Dikush premton grumbullim, dikush vonon me subvencion, kurse në fund fshatari mbetet me hambar plot dhe xhep bosh. Pyetja s'është nëse do të ketë edhe një pagesë intervenuese para zgjedhjeve. Pyetja është kur do të kemi një sistem ku ai që prodhon ushqim s'do të jetë i fundit në radhë për të fituar prej tij. Sepse pa të - s'ka as oriz, as rrush, as tryezë.