Sistemimi peizazhor nuk është për pallate me 2.000 metra katrorë. Është për tarracën me tetë metra katrorë në katin e katërt, për oborrin prej 30 metrash, për ballkonin në çati ku duhet të vendosen pesë saksi. Havier Perez, themelues i studios Baom në Brunete pranë Madridit, e ndërton tërë portofolin e tij mbi këtë ide - se dizajni i kopshtit varet nga të menduarit, jo nga madhësia.

„Sistemimi i mirë peizazhor varet nga mënyra si e mendon dhe e zgjidh hapësirën, jo nga sa metra katrorë ke", thotë Perez. Kur hapësira është e vogël, gabimet janë më të mëdha - dhe më të shtrenjta. Saksi shumë të mëdha, bimë e zgjedhur gabim, organizim jofunksional - dhe tetë metrat katrorë menjëherë bëhen vend i bllokuar ku nuk dëshiron as të ulesh.

Pse të paguash dizajner për tarracë 10 metra katrorë

Gabim i madh është mendimi se dizajneri vlen vetëm për kopshte të mëdha. Perez thotë të kundërtën. Hapësirat e vogla kërkojnë qasje më të saktë - çdo copë mobiljesh bart peshë më të madhe, çdo bimë ka ndikim më të madh, çdo metër katror ka çmim. Projektimi i mirë sjell rend, qëllim, dhe nga 8 metra katrorë krijon hapësirë që përdoret çdo ditë.

Çfarë fiton nga një tarracë e mirë - nuk është vetëm estetikë

Hapësira e mirë e jashtme nuk është dekorim. Është hapësirë që jetohet. Perez numëron tre përfitime praktike:

Më shumë rehati - hije, ftohtësi, mbrojtje nga era, privatësi nga fqinjët. Atë që një tarracë e projektuar siç duhet krijon është një dhomë shtesë për verën pa qenë nevoja të ngrihen mure.

Emocione më të mira - hapësirë për mëngjes, darkë me miq, gjumë pas dreke. Atë që një maqedonas automatikisht e kupton - oborri i gjyshes është ai që të garantonte fëmijërinë më të bukur.

Vlerë më e madhe e pronës - një tarracë ose kopsht i mirë sistemuar jo vetëm e rrit çmimin gjatë shitjes, por e shet pronën më shpejt. Blerësit vërejnë një vend „të jetuar".

Gabimi numër 1: blejnë bimë para se ta kuptojnë hapësirën

Perez përshkruan dështimin më të shpeshtë. Njerëzit shkojnë te shitësi i bimëve, shohin një bimë të bukur, e blejnë, e çojnë në shtëpi, e vendosin në saksi, e lejojnë të lulëzojë dy javë - dhe pastaj vdes.

Arsyeja - askush nuk ka menduar ku do të jetojë ajo bimë. Cila është orientimi i saj? Sa orë diell merr? Çfarë ere e godet? Sa lagështi ka në hapësirë? A lejon saksia drenazhim të rregullt? Sa shpesh do të ujitet?

Në Baom hapi i parë nuk është përzgjedhja e bimëve. Hapi i parë është analiza - orientimi, dielli, era, pamja, privatësia, drenazhi, dimensionet. Dhe edhe para asaj - si e jeton në të vërtetë klienti atë hapësirë. Një tarracë për mëngjes nuk projektohet si tarracë për festa mbrëmjeje.

Në hapësira të vogla më pak është më shumë

Ballkonet, tarracat e vogla, oborret e vogla kanë të njëjtin armik - tepricën. Shumë saksi, mobilje shumë të mëdha, pjesë që nuk lidhen me njëra-tjetrën. Perez rekomandon disa copa të mirë zgjedhura, bimë në proporcion dhe funksion të qartë për çdo zonë.

Dhe edhe një rekomandim - mendoni vertikalisht. Muret, parapetet, kornizat - ato janë sipërfaqe ku shtohet gjelbërimi pa hequr dyshemenë. Saksi të varura, bimë kacavjerrëse, rafte të vogla me erëza - gjithçka punon pa marrë dyshemenë për t'u ulur.

Tre shtyllat: qëllimi, rehatia, koherenca

Që një hapësirë e jashtme të funksionojë, duhet të ketë tri gjëra sipas Perezit:

Qëllim - çdo vendim duhet të ketë kuptim. Pse kjo saksi këtu, jo atje? Pse kjo ngjyrë, jo një tjetër? Pa qëllim, hapësira bëhet magazinë.

Rehati - duhet të ketë ku të ulesh, si të kalosh, si ta përdorësh. Një tarracë e mrekullueshme ku nuk mund të vendosësh as një karrige nuk është dizajn, por pozë fotografike.

Koherencë - materialet, bimët, mobilet dhe ndriçimi duhet të flasin të njëjtën gjuhë. Tarracë moderne me tavolinë rustike dhe karrige plastike - kaos vizual.

Estetikë pa mund - a është e mundur?

Është e mundur. Perez thotë se dizajni i mirë peizazhor gjen ekuilibrin midis bukurisë dhe lehtësisë së mirëmbajtjes. Nuk do të thotë të shmangësh bimët - do të thotë t'i zgjedhësh me mençuri.

Pak lloje të zgjedhura mirë, materiale fisnike, strukturë e qartë - kjo jep efekt më të madh se 30 saksi të shpërndara pa koncept. Çelësi - bimë të përshtatura me ambientin, të grupuara sipas nevojave të ngjashme (diell ↔ diell, hije ↔ hije, shumë ujë ↔ shumë ujë).

Materialet dhe ujitja - edhe ato janë peizazh

Dizajni peizazhor nuk është vetëm bimë. Janë edhe pllakat qeramike në dysheme, druri i mobiljeve, terrakota e saksive, tenda për hije. Të gjitha këto materiale duhet të jenë:

• Të qëndrueshme ndaj kushteve të jashtme (shi, diell, erë, ngricë)
• Të sigurta (jo të rrëshqitshme në kushte të lagështa, jo të mprehta)
• Të përshtatshme për funksionin (tavolina e ngrënies është ndryshe nga ajo dekorative)

Dhe një sistem ujitjeje. Pa të, çdo kopsht pas dy javësh pa ujë bëhet fushë e verdhë. Ujitje pikë-pikë, kohëmatës, sensorë lagështie - nuk janë luks, por infrastrukturë bazë e një tarrace moderne.

Hapësira si tërësi, jo si koleksion

Rreziku më i madh kur sistemon një tarracë ose kopsht është blerja impulsive. Fillimisht një karrige, pastaj saksi, pastaj tavolinë, pastaj bimë që nuk shkojnë me asgjë. Rezultati - copa të bukura që nuk flasin me njëra-tjetrën.

„Hapësira e jashtme funksionon si tërësi", thotë Perez. Suksesi vjen kur proporcionet, materialet, stili, përdorimi dhe kushtet janë në dialog. Nëse diçka nuk përshtatet - kjo nuk është dizajn, është një magazinë e mbingarkuar përpjekjesh estetike.

Tri këshilla para se të fillosh

Për dikë që mendon ta transformojë tarracën ose oborrin e vet, Perez jep tri rekomandime të qarta:

1. Analizo para se të blesh. Orientimi, madhësia, mënyra e përdorimit, kushtet reale. Të gjitha këto janë më të rëndësishme se trendi që pe në Pinterest.

2. Mendo si tërësi, jo si blerje individuale. Edhe nëse blen me etapa - ki vizion si do të duket gjithçka në fund.

3. Kërko rezultat të qëndrueshëm, jo sezonal. Bimë që jetojnë pesë vjet, mobilje që nuk shpërbëhen pas një dimri, sistem ujitjeje që punon në gusht kur je me pushime.

Perez përfundon: „Një hapësirë e bukur e jashtme duhet të jetë e qëndrueshme me kohën, jo vetëm në ditën kur përfundon." Për Ballkanin kjo do të thotë një gjë - mos mendo „tarracë për Instagram", por „tarracë për pension". Ajo që e kishte gjyshja jote në fshat pa lexuar blog për dizajn peizazhor - kjo është ajo që duam.