Ka dy mënyra për ta gabuar dhomën tënde të ndenjes. E para është ta bësh aq të kontrolluar sa të duket si katalog - gjithçka përputhet, asgjë nuk thotë asgjë. E dyta është të blesh copë pas cope, siç të vjen, derisa dhoma të bëhet depo. Dizajnerët e brendshëm kanë një formulë për t'i shmangur të dyja, dhe ajo është më e thjeshtë nga sa tingëllon.

Rregulli quhet 70/30. Shtatëdhjetë për qind e hapësirës është bazë neutrale, tridhjetë për qind janë ngjyra, tekstura dhe karakteri. Kaq. Nuk ka kurs, nuk ka konsulent, nuk ka riparim të madh.

Çfarë hyn në shtatëdhjetë për qind

Muret, dyshemeja dhe mobiliet e mëdha fikse - divanet, krevatet, tavolinat, dollapët. Këto janë gjërat që kushtojnë më shumë dhe që ndryshohen më vështirë. Prandaj ato shkojnë në tone neutrale ose të përmbajtura. Jo sepse neutralja është më e bukur, por sepse gabimi aty është më i shtrenjti.

Tridhjetë për qind e mbetura janë hapësira për kontrast: jastëkë, qilima, llamba, piktura, objekte të sjella nga udhëtimet, copa të trashëguara. Këtu lejohet gjithçka - ngjyrë e fortë, teksturë e papritur, diçka që nuk përputhet me asgjë tjetër. Këto janë edhe gjërat që zëvendësohen më lehtë kur të mërzitin.

Pse jo gjysmë për gjysmë

Kjo është pjesa që habit më së shumti. Ndarja e barabartë duket e drejtë, por nuk funksionon: kur asnjë element nuk mbizotëron, dhoma mbetet pa kriter të qartë. Syri nuk ka ku të pushojë e as ku të ndalet. Rregulli është kushëri i të njohurit 60/30/10 për kombinimin e ngjyrave, vetëm se këtu zbatohet për të gjithë hapësirën, jo vetëm për paletën.

Si zbatohet, hap pas hapi

Fillimisht përcaktohet baza - ngjyra e murit, toni i dyshemesë, divani ose krevati në paletë neutrale. Pastaj, dhe vetëm pastaj, zgjidhen tridhjetë për qind e kontrastit. Në fund vjen kontrolli që kushton zero denarë: fotografoje dhomën me telefon dhe shikoje pamjen. Në fotografi shihet menjëherë nëse tonet neutrale vërtet mbizotërojnë apo ti vetëm mendon se mbizotërojnë.

Ku funksionon më së miri

Në dhomë ndenjeje me divan neutral dhe jastëkë me ngjyra ose qilim me motiv. Në dhomë gjumi me jastëkë theksues dhe imtësi. Në kuzhinë të hapur me elemente të çelëta dhe karrige ose ndriçim më të errët. Por dallimin më të madh e bën në dy vende: në hapësira të vogla, ku shumë elemente të ndryshme e mbingarkojnë menjëherë shikimin, dhe në cepat e lënë pas dore - hyrja, qoshja e punës - ku baza neutrale plus një detaj i vetëm me karakter janë të mjaftueshme.

Çfarë fiton përveç pamjes

Rregull që shihet, por nuk preket. Shtatëdhjetë për qind bazë i japin syrit një pikë pushimi para se të niset drejt ngjyrës dhe teksturës në tridhjetë e mbetura. Pa atë bazë të qëndrueshme, çdo objekt lufton për vëmendje dhe dhoma duket e parregullt edhe kur çdo copë veç e veç është e bukur.

Ka edhe një anë praktike për ata që punojnë nga shtëpia. Më pak elemente që garojnë do të thotë më pak vëmendje e shpërndarë. Mur me motiv të rëndë, raft i mbushur plot dhe tri ngjyra që përleshen mes vete - e gjitha kjo të tërheq sërish e sërish, pa e vënë re. Rregulli e liron shikimin të kthehet te ekrani ose te libri.

Nga t'ia nisësh sonte

Nuk kërkon rinovim. Zgjidh dhomën që të pengon më shumë, ndaje me mend në shtatëdhjetë për qind fikse dhe tridhjetë për qind të lëvizshme, dhe ndrysho një gjë - një jastëk, një qilim, një llambë ose një pikturë. Rregulli nuk kërkon përsosmëri që në përpjekjen e parë. Kërkon vetëm ta dish çfarë po bën herën tjetër kur të blesh diçka për shtëpi.