Fiku është një nga ushqimet e rralla që nuk ka nevojë për marketing. Kur shfaqet në treg, vera është drejt fundit - këtë vit sezoni filloi që në gusht për shkak të temperaturave të larta. Ka dritare të shkurtër, prishet shpejt dhe nuk duron pritje. Pikërisht prandaj është e çuditshme sa pak gjëra bëjmë me të.

Nga ana ushqyese, fiku nuk është vetëm sheqer. Ka fibra që ndihmojnë tretjen dhe japin ndjesi ngopjeje, minerale - kalium, kalcium dhe magnez - që punojnë për muskujt dhe kockat, sheqerna natyrorë për energji të shpejtë, vitamina dhe përbërës fenolikë që mbrojnë qelizat, dhe përmbajtje të lartë uji. Lëkura hahet kur fruti është i pjekur dhe aty është një pjesë e fibrave dhe e përbërësve të dobishëm.

Për mëngjes funksionon pothuajse kudo: në kos me arra dhe fara, mbi qull tërshëre, si zbukurim mbi puding çie. Te pjatat e para kombinimi me djathë është ai që kurrë nuk dështon - toast me djathë dhe rukolë, fiq në dërrasë me djathëra, hell me moxarela dhe domate qershi, ose thjesht pranë humusit.

Në sallatë fiku luan të njëjtin rol si turshia në një gjellë të rëndë - ai është kundërpikë. Me proshutë dhe sallatë të gjelbër, me djathë dhie, në një version kapreze me moxarela, ose me avokado dhe fara. Goditja e ëmbël në mes të një baze të kripur është ajo për shkak të së cilës sallata pushon së qeni detyrim.

Për ëmbëlsirë përdoret si dekorim tartash dhe ëmbëlsirash, si përbërës në brumë, ose i zhytur në çokollatë. Dhe këtu është ajo që pritet më së paku: fiku shkon edhe në picë, në çatni ose salcë, pranë akullores, si zbukurim supe dhe në makarona.

E gjithë kjo do të thotë një gjë. Nëse fikun e hani vetëm si frut drejtpërdrejt nga pjata, po e përdorni në një mënyrë nga pesëmbëdhjetë të mundshme - dhe atë në një sezon që zgjat disa javë. Vitin e ardhshëm e njëjta dilemë do të shfaqet në të njëjtin vend, vetëm se ju tashmë do të dini çfarë të bëni.