Skip to content

Vitamina D pas të 50-ave: eksperte thotë se lodhja nuk është gjithmonë mungesë, ndërsa dozat e mëdha „për çdo rast“ nuk janë të padëmshme

1 min. lexim
Shpërndaj
Vitamina D pas të 50-ave: eksperte thotë se lodhja nuk është gjithmonë mungesë, ndërsa dozat e mëdha „për çdo rast“ nuk janë të padëmshme

Ditët shkurtohen, kalojmë më shumë kohë brenda, ndërsa lëkura - fabrika kryesore e vitaminës D - merr gjithnjë e më pak rreze UVB. Në vjeshtë dhe dimër, në gjerësi të caktuara gjeografike, dielli thjesht nuk ka forcë të mjaftueshme që lëkura ta prodhojë. Dhe ky është momenti kur shumë vetë zgjasin dorën drejt kutisë në farmaci pa e ditur nëse u duhet fare.

Vitamina D merr pjesë në metabolizmin e kalciumit dhe fosforit, në shëndetin e kockave dhe dhëmbëve, në punën e muskujve dhe të imunitetit. Andrea de la Puente, specialiste e mjekësisë integruese, u këshillon njerëzve me rrezik më të madh që nivelet t’i kontrollojnë me kohë, e jo të presin simptoma.

Lodhja nuk është diagnozë. „Është e rëndësishme që lodhja të mos i atribuohet automatikisht mungesës së vitaminës D“, thotë ajo. Lodhja ka shumë shkaqe: gjumë të keq, stres, anemi, gjëndrën tiroide, mënyrën e jetesës. Vitamina D e ulët mund të japë simptoma të paqarta - dobësi muskulore, dhimbje në muskuj dhe kocka - por shumë njerëz me mungesë nuk kanë asnjë shqetësim. Nëse lodhja vazhdon, kërkohet shkaku dhe bëhet analizë gjaku, në vend të suplementeve verbërisht.

Pas të 50-ave, kockat. Rreth dhe pas menopauzës, rënia e estrogjenit e përshpejton humbjen e masës kockore dhe e rrit rrezikun nga osteopenia dhe osteoporoza. Vitamina D ndihmon në thithjen e kalciumit dhe fosforit dhe në punën normale të muskujve, por eksperja është e qartë: stërvitja e forcës, ushqimi i larmishëm dhe mjaftueshëm proteina janë po aq të rëndësishme, ndërsa tableta nuk i zëvendëson.

Cila analizë. Testi më i sigurt është 25-hidroksivitamina D në serum, 25(OH)D. Nuk duhet ta bëjë secili, por ia vlen për njerëzit që rrallë janë në diell, për të moshuarit, për ata me probleme të thithjes në zorrë, me sëmundje ose terapi të caktuara dhe me rrezik më të madh për humbje të masës kockore. Kush ka nivele të mira dhe nuk ka rrezik, nga dozat e larta „për çdo rast“ ka pak dobi. „Jo të gjithëve u duhet suplement, as të gjithëve e njëjta dozë“, thotë de la Puente.

Më shumë nuk do të thotë më mirë. Vitamina D tretet në yndyrë dhe grumbullohet në trup. „Fakti që është vitaminë nuk do të thotë se sasitë e larta janë të padëmshme“, paralajmëron eksperja. Mbidozimi çon në hiperkalcemi: të përziera, të vjella, dobësi, humbje oreksi, etje, urinim të shpeshtë, ndryshime neurologjike. Në raste të rënda dhe afatgjata pasojnë gurë në veshka, dëmtim i veshkave dhe depozitime kalciumi në inde.

Praktikisht: merret me një vakt që përmban pak yndyrë, sepse kështu thithet më mirë, ndërsa rregullsia është më e rëndësishme se ora. Doza dhe kohëzgjatja varen nga niveli fillestar dhe nuk duhet të zgjasin përgjithmonë. Lëvizje, dritë dite kur është e mundur, peshk i yndyrshëm, vezë dhe ushqime të pasuruara në pjatë. Pra, a e pimë sepse na duhet apo sepse është tetor?