Skip to content

Shega nuk është vetëm për ëmbëlsirë: pesë arsye që të përfundojë në sallatën e vjeshtës, nga spinaqi dhe molla te hurma japoneze dhe mocarela

1 min. lexim
Shpërndaj
Shega nuk është vetëm për ëmbëlsirë: pesë arsye që të përfundojë në sallatën e vjeshtës, nga spinaqi dhe molla te hurma japoneze dhe mocarela

Në Gjevgjeli dhe Valandovë shega në vjeshtë nuk është ekzotikë, por pjesë e tregut. Te shumica prej nesh megjithatë përfundon kështu: e qëruar në pjatë, për ëmbëlsirë, ose e harruar në enën e frutave derisa t’i ngurtësohet lëvorja. E megjithatë shega bën më shumë punë aty ku e kërkojmë më pak - në sallatën e kripur.

Së pari shifrat. Kokrrat kanë fibra, vitaminë C dhe polifenole si antocianinet, të cilat u japin ngjyrën e kuqe. Fruti është plot ujë dhe i moderuar në kalori, rreth 83 kilokalori për 100 gramë kokrra. Pra, nuk ka arsye për kursim.

Pesë arsye që shega të përfundojë në sallatë:

1. Teksturën. Kokrrat plasin lehtë nën dhëmb dhe japin një kërcitje që asnjë sallatë perimesh nuk e ka vetë. 2. Ekuilibrin. Shija ëmbël-thartë i zbut përbërësit e kripur dhe të fortë - djathin, perimet e pjekura, arrat. 3. Stinën. Shkon me gjithçka që në vjeshtë gjendet në treg: kungull, patate e ëmbël, kërpudha, panxhar, lakër e kuqe, spinaq, dardhë, mollë dhe arra. 4. Pamjen. Kokrrat e kuqe mbi gjethe të gjelbra ose perime të pjekura e bëjnë sallatën e zakonshme të duket si nga restoranti. 5. Salcën. Lëngu i shegës, vaji i ullirit, uthulla ose limoni dhe kripa mjaftojnë për një salcë që nuk kërkon asgjë të blerë.

Kombinime që ia vlen t’i provoni, të gjitha të lehta dhe të shpejta: spinaq, shegë dhe mollë për 15 minuta; bulgur me shegë dhe qiqra për 25 minuta; hurmë japoneze, mocarelë dhe shegë; kungull i pjekur me shegë dhe rukola; qiqra, shegë dhe spec i pjekur; sallatë fushe me gështenja, dardhë dhe shegë; mandarina, mocarelë dhe shegë; madje edhe pulë me shegë, gati për 15 minuta.

Truku i qërimit që e shpëton kuzhinën nga njollat e kuqe është i vjetër sa vetë shega: pritet në gjysmë, mbahet me kokrrat poshtë mbi një enë të thellë dhe goditet me lugë druri mbi lëvore. Kokrrat bien vetë, pa cipat e bardha që hidhërojnë.