Shefi i shkarkuar i ushtrisë ukrainase u përshëndet me një listë suksesesh: por rruga dhe ushtria kërkuan ndryshe

Njeriu që udhëhoqi mbrojtjen e Kievit në vitin 2022 sot shkruan një letër lamtumire. Oleksandër Sirski, deri dje komandanti suprem i ushtrisë ukrainase, u shkarkua nga presidenti Volodimir Zelenski - dhe në vend që të heshtte, iu drejtua ushtarëve dhe qytetarëve përmes rrjeteve sociale me një mesazh që është gjysmë bilanc, gjysmë mbrojtje e trashëgimisë së vet.

Sirski nuk ishte modest. I rendit sukseset e veta ushtarake si një listë që dëshiron të mbetet në tekstet shkollore: mbrojtja e Kievit në vitin 2022, ofensiva e Harkovit që çliroi Ballaklijën dhe Izjumin, ndalimi i ofensivave armike në rajonet e Harkovit dhe Sumit. Pohon se nën komandën e tij u çliruan 743 kilometra katrorë territor ukrainas, se u ndërtuan sisteme të reja për luftën me dronë dhe u modernizua mbrojtja kundërajrore.

„I dorëzoj pasardhësit tim një ushtri që jo vetëm mbrohet, por ndodhet në pozitë ofensive”, shkroi Sirski. Një fjali e bukur për lamtumirë. Problemi është se shumëkush në Ukrainë e lexon krejt ndryshe erën e tij.

Pse ra

Shkarkimi nuk erdhi nga qielli i kthjellët. I paraprinë protesta masive në Kiev dhe anembanë Ukrainës, të udhëhequra nga veteranë dhe ushtarë që kërkonin dorëheqjen e tij. Pakënaqësia u përshkallëzua pasi Zelenski shkarkoi reformatorin popullor Mihajlo Fedorov - i cili më pas zbuloi se Sirski i kishte dhënë një ultimatum. Kur ushtria dhe rruga njëkohësisht kërkojnë largimin e dikujt, zakonisht nuk bëhet fjalë për keqkuptim.

Kritika në qarqet ushtarake ishte konkrete: një komandë tepër e centralizuar e bazuar në doktrinën sovjetike, dhe humbje të mëdha në beteja si ajo për Bahmutin. Një luftë në të cilën jetët e ushtarëve shpenzoheshin më shpejt sesa lëvizte fronti. Pasardhësi i tij, gjenerali 44-vjeçar Mihajlo Drapati, është i preferuari i demonstruesve pikërisht ngaqë mbron më shumë pavarësi për oficerët dhe vendimmarrje më të shpejtë.

Ballkani i njeh këto histori për gjeneralë që bëhen simbol i një mënyre luftimi, e pastaj bien kur ajo mënyrë fillon të kushtojë tepër. Sirski largohet me një listë suksesesh në dorë. Pyetja që lë pas është më e vështirë: sa nga ata 743 kilometra vlenin aq sa kushtuan - dhe kush i numëron faturat që nuk maten në kilometra katrorë?