Më 12 gusht të 1990-ës drejt centrit të Shkupit rridhnin besimtarë nga i gjithë shteti dhe makedonë që jetonin jashtë tij. Pas gati dy dekadash ndërtimi, duhej të shenjtërohej tempulli i ri kryepeshkopal „Shën Klimenti i Ohrit”. Tridhjetë e gjashtë vjet më vonë, ai është një nga simbolet më të njohshme të qytetit.

Data nuk u zgjodh rastësisht. Në 1990-ën shënoheshin 1.150 vjet nga lindja e Shën Klimentit të Ohrit, dhe tempulli mban pikërisht emrin e tij. Shenjtërimin e kreu kryepeshkopi i atëhershëm i Ohrit dhe i Makedonisë, z. z. Gavril, në bashkëmeshim me anëtarët e Sinodit të Shenjtë Peshkopal dhe me disa klerikë.

Numrat e një ndërtese

Guri i themelit u vendos më 23 april 1972, sipas projektit të arkitektit Slavko Brezoski. Tempulli është i tipit rotondë, me dimensione 36 me 36 metra, tërësisht i përbërë nga kupola dhe harqe. Sipërfaqja e brendshme është rreth 1.000 metra katrorë dhe pranon afër 6.000 besimtarë.

Ikonostasi është punuar prej druri lisi me motive florale, i gjatë 19,5 metra dhe i lartë 12,5. Ikonat janë vepër e Gjorgji Danevskit dhe Spase Spirkovskit. Nën kupolën centrale varet llambadar i rëndë pesë tonë me rreth 400 drita, dhe atje është edhe froni kryepeshkopal i lartë 3,5 metra, me dy frone shtesë nga dy metra përballë tij.

Tetëmbëdhjetë vjet nga guri i themelit deri te shenjtërimi. Kjo është periudhë në të cilën tek ne sot nuk mund të përfundohet as një kryqëzim - dhe bëhet fjalë për objekt me gjashtë mijë vende nën një kulm prej kupolash dhe harqesh, i realizuar në kohën kur Shkupi ende rindërtohej pas tërmetit.

Çmimi nga Budapesti

Këtë vit fasada e tempullit fitoi vendin e parë në votimin publik të garës „Baumit life challenge 2026” të mbajtur në Budapest. Njohje e dhënë nga publiku evropian për objekt që rrallë vjen në listat e huaja të rekomandimeve arkitektonike.

Shkupi ka marrëdhënie të komplikuar me arkitekturën e vet. Qyteti është përplot me objekte të ndërtuara për të lënë përshtypje, dhe me shumë pak që lënë përshtypje pa qenë të detyruar të shpjegojnë pse janë atje. Tempulli kryepeshkopal është nga grupi i dytë - nuk kërkon të vihet re, por e gjithë panorama e qytetit rrotullohet rreth kupolave të tij.

Tridhjetë e gjashtë vjet pas shenjtërimit, ai ende qëndron si ajo që u mendua të jetë. Kjo në Shkup nuk është punë e vogël.