Një nënë 42-vjeçare, një djalë 24-vjeçar, dritarja e hapur e një fiati me targa të Shkupit dhe njëzet metra asfalt. Kjo është e gjithë distanca përgjatë së cilës, sipas policisë, djali tërhoqi nënën e vet nëpër një fshat në komunën e Petrovecit.

Ngjarja ndodhi në orën 18:50 më 25 korrik. Sipas njoftimit të SPB Shkup, i riu e kapi nënën përmes dritares së hapur të automjetit dhe e tërhoqi rreth njëzet metra, pastaj e la aty dhe u largua. Gruaja ka lëndime trupore dhe u dërgua në spitalin publik „Shën Naumi i Ohrit” për ndihmë mjekësore. Ai u ndalua në orën 20:30, pra një orë e dyzet minuta pas ngjarjes.

Ajo që bie në sy nuk është shpejtësia e ndalimit - ajo ishte në rregull. Ajo që bie në sy është se dhuna në familje në Maqedoni pothuajse gjithmonë arrin te publiku atëherë kur tashmë ka lëndim dhe spital. Nuk ekziston version i kësaj ngjarjeje ku kjo është hera e parë që dikush shfaq agresion. Ekziston vetëm versioni ku deri atëherë askush nuk raportoi, ose raportimi nuk përfundoi askund.

Tani vijon dokumentimi i rastit dhe kallëzimi. Do të shfaqen edhe komentet për „djalin nga ferri”, sikur dukuria të ishte ndonjë anomali dhe jo pjesë e një problemi shumë më të gjerë e të mirënjohur, me të cilin institucionet merren pas ngjarjes, jo para saj.

Pyetja që mbetet është nëse gruaja do të marrë diçka më shumë se ndihmë mjekësore dhe status të palës së dëmtuar në procedurë. Masë mbrojtëse, vend të sigurt, ndjekje të rastit. Kjo është dallimi mes një shteti që reagon dhe një shteti që vetëm regjistron.