Pesëmbëdhjetë mijë vende pune. Çdo muaj. Kjo është shifra me të cilën presidentja e Federatës së Industrive Gjermane, Tanja Gyoner, përshkroi gjendjen aktuale në industrinë gjermane.

Shkaqet që përmend janë gjeopolitike: politikat doganore amerikane dhe fuqia industriale gjithnjë e më e madhe e Kinës, e cila krijon presion shtesë mbi kompanitë gjermane. Federata që ajo drejton bashkon rreth 100.000 kompani në të cilat punojnë më shumë se tetë milionë njerëz, që do të thotë se vlerësimi i saj nuk është zëri i një sektori, por i gati gjithë bazës industriale gjermane.

Gyoner mendon se ka hapësirë për rimëkëmbje nëse Gjermania ndërmerr masa në kohë, ndërsa çelësin e sheh te investimet në teknologji bashkëkohore, veçanërisht në inteligjencën artificiale. Kjo është formula standarde e shoqatave industriale kudo - kur shifrat janë të këqija, zgjidhja është gjithmonë investim në të ardhmen.

Problemi me atë formulë është se një vend pune që u zhduk këtë muaj nuk kthehet sepse ndonjë kompani do të blejë një algoritëm vitin e ardhshëm. Inteligjenca artificiale në prodhim para së gjithash do të thotë më pak njerëz në linjë, jo më shumë. Nëse kjo është përgjigjja ndaj humbjes së 15.000 vendeve në muaj, atëherë përgjigjja dhe problemi ndajnë të njëjtin drejtim.

Për Ballkanin ky nuk është lajm i largët nga një kontinent tjetër. Gjermania prej dekadash është stacioni i fundit për punëtorët e këtij rajoni dhe tregu kryesor për pjesët që prodhohen në fabrikat maqedonase dhe serbe të komponentëve të automjeteve. Kur industria gjermane humb 15.000 vende në muaj, kjo askund nuk publikohet si lajm nga Shtipi ose Kumanova - por porositë për nënkontraktorët janë ato që të parat zvogëlohen.

A e lexon dikush në këtë shtet statistikën gjermane si të vendit? Së paku ata që planifikojnë zonat e reja industriale duhet ta bëjnë.