Trump refuzoi kërkesën e Kievit për dronë me Starlink: mbrojtja e një shteti varet nga leja e një tjetri, kurse lidhja nga një njeri i vetëm

Kievi kërkoi leje të përdorë dronë të pajisur me Starlink për sulme mbi territorin rus. Uashingtoni tha jo. Sipas shkrimit të „Financial Times”, që i referohet burimeve të njohura me situatën, presidenti amerikan Donald Trump e refuzoi kërkesën.

Kërkesa ishte konkrete: dronë me pajisje Starlink kundër lëshuesve të raketave balistike, deri në 200 kilometra thellësi në Rusi. Jo pa kufi, jo drejt qyteteve - drejt lëshuesve. Arsyeja pas asaj kërkese është edhe më konkrete: Ukrainës i mungojnë raketat përgjuese për mbrojtjen ajrore.

Pse nuk ka raketa të mjaftueshme

Këtu historia shtrihet përtej Ukrainës. Sipas burimeve të gazetës, Volodimir Zelenski kërkoi nga Trump dhe nga partnerët e tjerë më shumë raketa përgjuese balistike - por përdorimi i tyre në Lindjen e Mesme, përfshirë edhe gjatë luftës së SHBA-së me Iranin, e thelloi mungesën globale të raketave të prodhimit amerikan.

Lexojeni edhe një herë atë fjali. Depot nuk janë të zbrazëta për shkak të logjistikës së dobët apo burokracisë. Janë të zbrazëta sepse të njëjtat raketa tashmë janë harxhuar në një front tjetër. Ekziston një numër i fundmë raketash përgjuese në botë, kurse ka më shumë luftëra se sa mbulon ai numër - dhe kjo do të thotë se dikush vendos kush i merr.

Prandaj Zelenski i propozoi Ilon Maskut t'i lejojë Ukrainës ta përdorë Starlinkun në dronë me rreze të gjatë deri në 200 kilometra thellësi, çka do të përfshinte infrastrukturën për lëshimin e raketave balistike, sistemet e kontrollit dhe pasuri të tjera. Kur shteti nuk mund të të japë raketa mbrojtëse të mjaftueshme, negocion me një kompani për lejen të përdorësh rrjetin e saj - dhe kjo për operacione kundër një objektivi ushtarak të një shteti tjetër.

Përgjigjja që nuk ishte përgjigje

Trump, gjatë takimit me Zelenskin, nuk dha përgjigje të qartë. Sipas të pranishmëve në Zyrën Ovale, ai nuk e mbështeti planin. Nuk u refuzua me dokument, as nuk u njoftua zyrtarisht - thjesht nuk u mbështet, dhe kjo në diplomaci është krejtësisht e mjaftueshme.

Logjika teknike pas kërkesës ukrainase nuk është e diskutueshme. Dronët e pajisur me Starlink përdorin rrjetin satelitor të SpaceX për lidhje më të qëndrueshme me operatorët në distanca më të mëdha se kanalet konvencionale radio, dhe njëkohësisht janë më pak të cenueshëm ndaj bllokimit të zakonshëm të sinjalit. Dronë të tillë tashmë janë dëshmuar efikasë në fushëbetejën në Ukrainë, kurse analistët vlerësojnë se jashtë kufirit ukrainas do të mund të përdoreshin në gjuetinë e sistemeve raketore ruse të lëshimit.

Domethënë nuk është pyetje nëse teknologjia funksionon. Pyetja është kush jep lejen - dhe ky është vendi ku kjo histori bëhet më interesante se edhe një raport nga fronti. Kapaciteti mbrojtës i një shteti në luftë varet nga vendimi i një shteti tjetër, kurse kapaciteti komunikues nga vendimi i një njeriu që zotëron një rrjet satelitor. Kjo është arkitektura e re e pushtetit, dhe ajo nuk është shkruar në asnjë marrëveshje.

A mendon dikush në Ballkan seriozisht se çfarë do të thotë nëse nesër mbrojtja e një shteti varet nga fakti a do ta miratojë një kompani private qasjen në rrjetin e vet?