Presidenti serb Aleksandar Vuçiq, në një emision të një televizioni në Nish, parashtroi një pretendim që vlen të lexohet dy herë: nëse në Serbi vjen një pushtet i ri, ai do t'i detyrojë serbët të shkojnë në koncertet e Marko Perkoviq Tompsonit.

„Mbani mend fjalët e mia. Nëse ndërrohet pushteti, mbani mend tani çfarë po ju them, pushteti i ardhshëm në Serbi do t'i detyrojë serbët të shkojnë në koncertet e Tompsonit dhe do të na thotë se ky është patriotizëm i ri dhe bashkëpunim i ri evropian“, tha Vuçiq. Në të njëjtin kontekst përmendi edhe përshëndetjen „Za dom spremni“, duke pretenduar se çdo administratë e ardhshme do ta promovojë si detyrë patriotike.

I njëjti njeri, rast tjetër

Vuçiq edhe më parë i kishte krahasuar koncertet e Tompsonit në Vukovar me simbolikën naziste dhe kishte deklaruar shprehimisht se „Za dom spremni“ është ekuivalent i „Zig hajl“. Kritikoi edhe përmbajtjen e këngëve me referenca ndaj Serbisë dhe paralajmëroi për rritjen e nacionalizmit në pjesë të Evropës, duke iu referuar pozicionit historik antifashist të Serbisë.

E gjithë kjo u tha të dielën kur në Beograd u mbajt një përkujtimore për një kriminel lufte të dënuar, ku erdhi një ministër i qeverisë së tij. Antifashizmi si argument funksionon shkëlqyeshëm derisa drejtohet nga fqinji.

Matematika zgjedhore pas fjalisë

Kjo nuk është analizë e shijes muzikore. Kjo është një konstruksion parazgjedhor në të cilin opozita nuk sulmohet për atë që propozon, por për atë që hipotetikisht do të bëjë - dhe atë diçka që as e ka thënë, as e ka paralajmëruar. Mekanizmi është i njohur: nëse nuk mund ta mundësh opozitën në terrenin e saj, hidhe debatin në një terren ku çdo përgjigje e saj duket si arsyetim.

Në Ballkan të njëjtin mjet e përdorin më shumë kabinete se sa duan të pranojnë. Në vend të asaj që do të bëjmë ne, votoni kundër asaj që do të bëjnë ata. Pyetja që çdo votues duhet ta shtrojë është e thjeshtë: sa masa konkrete dëgjova në të njëjtën deklaratë?

Dhe ka edhe një pasojë praktike. Çdo fjali e tillë i bën shërbim pikërisht Tompsonit - e mban në lajmin rajonal, ia rrit peshën dhe u jep të gjitha palëve arsye të vazhdojnë me të njëjtën temë. Fituesi i vërtetë i kësaj deklarate nuk është as pushteti, as opozita.