Zjarrfikësit e Strugës hynë në arat te Belica e Poshtme për të shuar zjarrin. Dolën me një automjet të djegur dhe dy njerëz të tyre në spital. Era ndryshoi drejtimin e flakëve, zjarri kapi pjesën e pasme të kamionit dhe ajo që duhej të ishte një ndërhyrje rutinë u kthye në një betejë të ekipit për të shpëtuar veten.

Njëri zjarrfikës ka djegie në duar dhe fytyrë. Tjetri po mbytej nga tymi i dendur. Të dy u dërguan në spital, ndërsa mbrëmjen e njëjtë te ata shkoi edhe kryetari i Strugës, Mendi Qira, për t'u uruar shërim të shpejtë. Automjeti i dëmtuar e vështirësoi edhe më shumë ndërhyrjen - ekipet mbetën me më pak pajisje pikërisht në momentin kur zjarri po përhapej drejt shtëpive në fshat.

„Më e rëndësishmja është që nuk ka pasoja të rënda për jetën e njerëzve” - kjo është fjalia që doli nga Komuna e Strugës, bashkë me pranimin se dëmi material është i konsiderueshëm. Dhe është e vërtetë. Por kur një njësi territoriale zjarrfikëse mbetet pa automjet në mes të verës, ky nuk është vetëm dëm material - kjo është një vrimë në mbrojtjen e një rajoni të tërë përballë zjarrit të radhës.

Dhe zjarri i radhës nuk pret. Të njëjtën ditë në gjithë vendin pati shtatë zjarre në hapësira të hapura, ndërsa parashikimi për fundjavën premton temperatura deri në 40 gradë. Bar i thatë, një erë e dobët që di të forcohet papritur, dhe ekipe që hyjnë me pajisje aq të vjetra sa lejon buxheti.

Pyetja që nuk shtrohet mjaftueshëm me zë të lartë: sa automjete zjarrfikëse ka Maqedonia, sa prej tyre janë në gjendje pune, dhe çfarë ndodh kur njëri prej tyre digjet në mes të sezonit? Çdo verë nis me apele për kujdes drejtuar qytetarëve dhe përfundon me zjarrfikës që shuajnë me atë që u ka mbetur. Kujdesi i qytetarëve është një pjesë e zgjidhjes. Pajisjet e atyre që hyjnë të parët në zjarr janë pjesa tjetër - dhe ajo pjesë varet nga buxheti, jo nga apelet.