Hükümet, 2026 yılı için tamamlanmış bütçe revizyonunu kabul etti ve paranın yönü her açıklamadan fazlasını söylüyor. Kaynaklar sosyal yardıma, tarıma ve sermaye projelerine yönlendiriliyor - en azından kâğıt üzerinde, dağılım vatandaşların en yüksek sesle sorduğu sorulara bir yanıt gibi görünüyor.

Rakamlar tabloyu çiziyor. Toplam gelirler 379,5 milyar dinar, giderler ise 425,8 milyar olarak öngörülüyor. Bütçe açığı 46,3 milyar dinar, yani gayrisafi yurt içi hasılanın yüzde 4,1'i olarak kalıyor; öngörülen ekonomik büyüme yüzde 3,5. Sermaye yatırımları yaklaşık 46 milyar dinara yükseltildi - ilk bütçeye kıyasla yüzde 14,5'lik bir artış.

Ek para nereye gidiyor? Tarım sübvansiyonlarına ve kadın çiftçilere desteğe, demiryolu taşımacılığına, spora, öğrenci ve üniversite öğrencisi standardına, sağlığa ve sosyal korumaya. Ulusal bir SOS hattı ve aile içi ve toplumsal cinsiyete dayalı şiddet mağdurları için iki yeni merkez için de kaynak ayrılmış, mal ve hizmet harcamaları ise kısılmış.

İlk bakışta bu, dinleyen bir bütçe. En savunmasızlar için, çiftçiler için, şiddet mağdurları için para - bu kalemlerin hiçbirine karşı çıkmak zor. Maliye Bakanlığı, revizyona komisyon tartışmasında kabul edilen değişikliklerin de dâhil edildiğini vurguluyor; bu da en azından resmî olarak parlamentonun söz sahibi olduğu anlamına geliyor.

Ama bütçe revizyonu niyet belgesidir, sonuç belgesi değil. Yüzde 4,1'lik açık ve yüzde 14,5 artan sermaye yatırımları iddialı geliyor - soru şu ki, sermaye projeleri için o 46 milyar gerçekten harcanacak mı, yoksa şimdiye dek onca kez olduğu gibi bir tablodaki rakam olarak mı kalacak. Yıl bittiğinde gerçek sınav, temmuzda ne kadar söz verildiği değil, aralıkta ne kadarının gerçekleştirildiği olacak. O zamana dek, dinleyen bütçe verdiğini de daha kanıtlamalı.