Yıkmaya kıyamadıkları 70'ler dairesi: her şeyi çöpe atmadan nasıl renovasyon yapılır

Madrid'de 1970'lerden kalma bir daire, 250 metrekare, karanlık ve kapalı, artık hiçbir yaşam biçimine uymayan küçük odalara bölünmüş. Her şeyi yıkıp sıfırdan başlamak yerine - en kolay ve en pahalı çözüm - iç mimar Beatriz Sánchez, DOSDE stüdyosundan, daha zor yolu seçti: en iyisini korumak ve gerisini yeniden biçimlendirmek. Proje, Design Summer Fest 2025'te ödül kazandı.

Strateji baştan belliydi. „Zemin, dolaplar ve kütüphane gibi ögelere saygı göstermeyi seçtik, böylece müşterinin her gün farkı göreceği yere gerçekten yatırım yapabildik - mutfağa ve bazı son detaylara“, diyor Sánchez. Üç hedef: daha çok ışık, mekânlar arası daha iyi bağlantı ve üç genci olan bir ailenin çağdaş yaşamına uyum.

Oturma odası, orijinal balıksırtı meşe zeminini, ana kütüphaneyi ve şömineyi korudu - ama hepsi yeni bir yüz kazandı. Şömine Cosentino kuvarsiti ile tazelendi, kütüphane duvarlarla aynı tonda cilalandı ki görsel olarak onlarla kaynaşsın. Uçlara aydınlatmalı vitrinler eklendi, pencerelerin yanına ahşap raflı bir çalışma köşesi kuruldu - gitgide evden çalışan bir aile için.

Mutfak tüm projenin kalbidir - ve bu görülüyor. Cosentino'nun Taj Mahal kuvarsitinden merkezi ada aynı anda tezgâh, buluşma noktası ve gayriresmî yemek alanı olarak hizmet ediyor. Dolaplar DOSDE Cocinas'tan doğal meşe, çalışma bölgesinde ise Equipe fayanslar döşenmiş. „Mutfak artık projenin kalbi. Eksen, evin merkezi. Hayatın yavaşça kaynadığı yer“, diyor tasarımcı. Aspiratörün yanındaki açık raflar, bu mutfağın yaşamak için olduğunu, fotoğraflanmak için olmadığını söyleyen detay.

Yemek alanı sade - metal sandalyeli ahşap bir masa, pencerelerden gelen doğal ışıkla yıkanmış. Ana yatak odası, gömme komodinli ve yumuşak aydınlatma için pirinç aplikeli özel yapım bir başlık kazandı. Balıksırtı meşe zemin tüm evi kat ediyor ve eski bölünmüş dairelerin nadiren sahip olduğu bir süreklilik hissi veriyor.

Banyo tartışmasız önceliktİ. Önceden - soğuk, eskimiş, geçen yüzyıl tarzında renkli vitrifiyeyle. Şimdi - doku katmanlarıyla monokrom bir palet: mat yüzeyler, parlak vurgular, özenli aydınlatma. Bağırmak yerine bu banyo fısıldıyor. Renovasyonun tüm mantığı burada küçük ölçekte: değiştirmek için değiştirme, sadece anlamlı olduğu yerde değiştir.

Bu projenin dersi Madrid dairesini aşıyor. Sánchez yaklaşımı, tümden değiştirmek yerine „geri getirmek, cilalamak, onarmak ve yeniden yorumlamak“ olarak tanımlıyor. Bizi yıkmaya ve yeni almaya iten bir çağda, 1970'lerden kalma bir meşe zeminin korunmaya değer olduğu - ve her yenisinden daha iyi görüneceği - fikri neredeyse asi. Bazen en pahalı renovasyon, en az şeyi çöpe atandır.