Владата го усвои дополнетиот ребаланс на буџетот за 2026 година, а насоката на парите кажува повеќе од секое соопштение. Средствата се пренасочуваат кон социјалата, земјоделството и капиталните проекти – барем на хартија, распоредот делува како одговор на прашањата што граѓаните ги поставуваат најгласно.

Бројките ја исцртуваат сликата. Вкупните приходи се проектирани на 379,5 милијарди денари, а расходите на 425,8 милијарди. Буџетскиот дефицит останува 46,3 милијарди денари, односно 4,1 отсто од бруто-домашниот производ, со проектиран економски раст од 3,5 отсто. Капиталните инвестиции се зголемени на околу 46 милијарди денари – раст од 14,5 отсто во однос на првичниот буџет.

Каде одат дополнителните пари? Кон субвенции за земјоделството и поддршка за жените земјоделки, кон железничкиот превоз, спортот, ученичкиот и студентскиот стандард, здравството и социјалната заштита. Предвидени се и средства за национална СОС-линија и два нови центри за жртви на семејно и родово насилство, додека трошоците за стоки и услуги се намалени.

На прв поглед, ова е буџет што слуша. Пари за најранливите, за земјоделците, за жртвите на насилство – тешко е да се биде против кое било од тие ставки. Министерството за финансии нагласува дека во ребалансот се вградени и амандманите усвоени на комисиската расправа, што барем формално значи дека парламентот имал збор.

Но ребалансот е документ за намери, не за резултати. Дефицит од 4,1 отсто и капитални инвестиции зголемени за 14,5 отсто звучат амбициозно – прашањето е дали тие 46 милијарди за капитални проекти навистина ќе се потрошат, или ќе останат бројка во табела како толку пати досега. Кога годината ќе заврши, вистинскиот тест нема да биде колку е ветено во јули, туку колку е реализирано во декември. Дотогаш, буџетот што слуша сè уште треба да докаже дека и дава.