Kentleşmiş bölgelerde altyapının operatör tarafından sağlanması ve geliştirilmesi gerekir, bireyler üzerine yük olarak aktarılmamalıdır. Bunun yerine, bağlantının net kriterler olmadan ve şeffaf bir hesaplama yapılmadan şebeke finansmanı mekanizması olarak kullanıldığı izlenimi oluşuyor.

Eşit muamele olmaması da endişe verici. Bazı yapılar bu tür maliyetler olmadan bağlanırken, hemen yakınındaki diğerleri binlerce hatta milyonlarca euroluk taleplerle karşılaşıyor.

Bu ciddi sorular doğuruyor: Bağlantı fiyatı nasıl belirleniyor, mümkün olan en pahalı çözümler mi kullanılıyor ve maliyeti artırmak için kasıtlı olarak daha uzak bağlantı noktaları mı seçiliyor?

Vatandaşlar çoktan tepki gösteriyor, yatırımcılar geri çekiliyor ve enerji ile inşaat sektörünün gelişimi sorgulanıyor. İnşaat ve elektrik üretimini teşvik etmek yerine, ekonomiyi doğrudan engelleyen bariyerler yaratılıyor.

Somut vakalarda, sıradan bir özel evin bağlantısı için 3.500 euroya kadar isteniyor, oysa sadece birkaç düzine metre ötede zaten bağlı yapılar mevcut ve alan kentleşmiş durumda (Vinitsa). Mevcut şebekeye basit bir bağlantı yerine, vatandaşlardan gerçek maliyetlerle hiçbir mantıksal bağlantısı olmayan meblağlar ödenmesi isteniyor.

Geçerli imar planı ve ödenmiş belediye harçları olan kentleşmiş bir alanda güneş enerjisi santralinin bağlantısı için neredeyse 1 milyon euro talep ediliyor. Evet, milyon euro - sadece zaten var olan bir şebekeye bağlanmak için. Bağlantı maliyetinin yatırımı aştığını ve EVN ile yetkililerin satır aralarında aslında vazgeçin mesajı verdiğini kimse denetlemiyor. Oysa bu durumda da EVN'in bildiği bir çözüm var.

Yakındaki mevcut şebekenin kullanılması yerine, uzak bağlantı noktaları belirlenerek fiyat yapay olarak şişiriliyor. Yatırımcılar, enerji hatları, trafo istasyonları ve komple altyapı inşaatı için ödeme yapmak zorunda bırakılıyor - ki bu altyapı sonunda onlara ait olmuyor, operatörün mülkiyetinde kalıyor.

Vatandaşlar sıradan evlerin bağlantısı için binlerce euro ödüyor. Yatırımcılar güneş santralleri için yüz binlerce ve milyonlarca euroluk taleplerle karşılaşıyor. Aynı zamanda, bu fiyatların nasıl oluştuğuna dair net ve şeffaf açıklamalar yok, daha ucuz teknik çözümlerin var olup olmadığı da belirsiz.

Yasaya göre, devletin mülkiyeti olduğunda - kısmi bile olsa - açık bir kamu yararı ve kurumsal denetim yükümlülüğü vardır. Bu, Devlet Denetim Kurumunun sadece hakkı değil, aynı zamanda EVN'in faaliyetlerini denetleme konusunda yasal yükümlülüğü olduğu anlamına gelir.

Denetim olmadan - cevap yok.

Ve cevaplar olmadan - sistemin vatandaşların çıkarına işleyip işlemediğine dair ciddi şüphe var.