Amerikan parası arayan herkes kuralı biliyordu: Silikon Vadisi'nden yatırım istiyorsan Silikon Vadisi'ne taşınırsın. Münihli üç yirmi sekiz yaşındaki girişimci bu kuralı çiğnedi ve ikisini birden aldı.

Şirketin adı Furo ve endüstriyel batarya enerji depolama sistemleri için yazılım yapıyor. Kuruluşundan bir yıl içinde, çoğunlukla Amerikalı yatırımcılardan 4 milyon dolar (yaklaşık 3,4 milyon euro) topladı, ve çok daha eski şirketlerin sahip olmadığı müşterilere şimdiden sahip - aralarında Alman demiryolları Deutsche Bahn.

Kurucular Lena Sofia Voss, Leonie Wagner ve Simon Wittner Münih Teknik Üniversitesi'nde okudular, ardından Münih Dijital Teknoloji ve Yönetim Merkezi'nin bir programı üzerinden Stanford ve Berkeley'e ulaştılar. Apple'da, Google X'te ve yapay zekâ girişimlerinde çalıştılar. Sürekli iş teklifleri ve kalmak için vizeleri vardı.

Geri döndüler.

\"Şu anda Avrupa'da, ABD'de kalsaydık hareket edeceğimizden daha hızlı hareket ediyoruz\", diyor Voss. Ve sonra bir Amerikalı yatırımcının önünde nadiren yüksek sesle söylenen şeyi söylüyor: \"Bu, Avrupa'ya dönme kararıydı; mecbur olduğumuz için değil, şu anda Avrupa'da enerji girişimi kurmanın ABD'dekinden daha iyi bir zaman olduğunu gördüğümüz için.\"

Mantık vatanseverce değil, hesap kitap. Çözdükleri sorun - elektrik faturaları fazla yüksek olan sanayi şirketleri - art arda gelen enerji krizi yıllarından sonra Almanya'da Kaliforniya'dakinden daha keskin. Müşteriler ve ağ ise burada. \"Erken aşamada bir şirketsen, çoğu zaman her şey ağına ve müşterilere ne kadar yakın olduğuna bağlıdır\", diyor Voss. Şirket eski adı Lumera Energy'yle bir Amerikan hızlandırıcısındayken, işleri tam da mesafe yüzünden daha zor yürüyordu.

Bir de daha acımasız hesap var. \"ABD'deki bir mühendisin maaşını Almanya'dakiyle karşılaştırırsanız, düpedüz çok daha ucuz\", diyor Voss. Amerikalı yatırımcılar, şirketin öngördüğü bütçeyle insan bulup bulamayacağından kuşkuluydu - oysa o bütçe Almanya'da maaşların tam tepesinde. Kadronun kalitesi aynı, diyor, ve insanlar daha erişilebilir çünkü büyük teknoloji şirketlerinden aynı rekabet yok.

Bu, Amerika'yla kopuş hikâyesi değil. Furo kâğıt üzerinde Delaware'de kayıtlı, turu Amerikalı TQ Ventures yönetti, yatırımcılar arasında Sheryl Sandberg'in fonu da var. Kurucular yılda üç dört kez ABD'ye uçuyor. Formül \"evde kal\" değil, \"parayı orada al, ürünü burada kur\".

Ve hikâye tam burada tanıdık gelmeye başlıyor. Makedonya'dan her yıl aynı diplomalar ve aynı tekliflerle mühendisler gidiyor, ve neredeyse hiçbir zaman arkalarında sermayeyle dönmüyorlar. Fark yetenekte değil - fark, döndüğünde seni ilk müşteriye tavsiye edecek bir ağın var olup olmadığında. Almanların o ağı üniversiteler üzerinden var. Bizde onu kim kuruyor?