Hükümet bugün gıda üreticileri ve dağıtıcılarıyla temel ürünlerin alış ve satış fiyatlarını konuşmak için yeniden masaya oturuyor. Toplantı, vatandaşların kasada uzun süredir hissettiği bir şeyi doğrulayan denetim kontrollerinin ardından geliyor: raf fiyatları her zaman piyasa mantığıyla hareket etmiyor.

Rakamlar ise açık. Devlet Piyasa Denetim Kurulu'na göre, Mayıs 2025 ile Mayıs 2026 arasında temel gıda ürünleri ve hijyen malzemelerinin ortalama alış fiyatları yüzde 2,66 artarken - satış fiyatları yüzde 4,56 sıçradı. Bu fark havaya karışmadı. Tüccarların bir kısmının kâr marjlarında kaldı.

Ekonomi ve Çalışma Bakanı Besar Durmişi bunu neredeyse kelimesi kelimesine söyledi: alış fiyatları düştüğünde, tüccarların bir kısmı satış fiyatlarını indirmedi, onları sabit tuttu ya da marjlarını büyüttü. Sade dille: alış fiyatı düşer ama raf fiyatı aynı kalırsa, farkı tüketici öder.

Verilerde olumlu bir sinyal de var. Mart-Haziran 2026 dönemine ilişkin en yeni analiz farklı bir eğilim gösteriyor: alış fiyatları yaklaşık yüzde 2,04, satış fiyatları ise yalnızca yüzde 0,16 arttı. Haziranda enflasyon yüzde 0,5 geriledi, gıda ve alkolsüz içecekler yüzde 1,1 ucuzladı. Yani marj büyümesi yavaşlıyor - ama en yüksek marjlar geçen yıl boyunca zaten fiyatlara işlenmişti.

Ve işte hiçbir toplantının bir çağrıyla çözemediği çıkmaz burada. Hükümet tüccarları toplumsal sorumluluğa „çağırıyor" - ama toplumsal sorumluluk fiyat listesinde bir kalem değil. Veriler farkın nereye gittiğini zaten gösteriyorsa, soru tüccarların nazikçe rica edilip edilmeyeceği değil, fiyatları alışın çoktan düştüğü yere geri itecek bir aracın kimsede olup olmadığıdır. O zamana kadar, kasadan çıkan mavi fiş en doğru denetçi olarak kalıyor.