Iker Jimenez ile Carmen Porter, Madrid'de Enformasyon Bilimleri Fakültesi'nde tanıştı, 1994'te evlendi ve o zamandan beri neredeyse her gün birlikte çalışıyor. Vitoria'daki televizyon festivalinde, bütün bir röportajdan daha değerli o cümleyi kurdu: "Bakın ne kadar iyi bir kocayım!"

Şakayla söylendi elbette. Ama o şakanın etrafında, ikisinin aynı anda hem karı koca hem iş arkadaşı olduğu otuz yılı aşkın bir evlilik duruyor. Bu, genelde üç yıl bile dayanmayan bir birleşim, otuz yılı bırakın.

"Horizonte" pazartesiden cumaya, "Cuarto Milenio" pazar günü yayınlanıyor. Yani evdeki yarım kalmış tartışma yarım kalamıyor, çünkü yarın yine aynı kameranın karşısına oturuluyor. Barışmak için bu kadar kısa süresi olan evlilik azdır.

On dört yaşında Alma adında bir kızları var; gazeteciliğe şimdiden ilgi gösterdiğini söylüyorlar. Televizyondan geçinen bir aile için bu hem iltifat hem uyarı.

Bütün hikâyede eksik olan şey reçete. Evliliğin sırrını sorduklarında yanıt bir formül değil, sessizliği bozmak için salona atılmış tek bir cümle. Belki bütün yanıt da budur: otuz yıl açıklanmaz, gün gün yaşanır - sonra biri gelip onu tek cümlede toplamanızı ister.