Iker Himenez dhe Karmen Porter u njohën në Fakultetin e Shkencave të Informacionit në Madrid, u martuan në vitin 1994 dhe që atëherë punojnë bashkë gati çdo ditë. Në festivalin televiziv në Vitoria ai tha fjalinë që vlen më shumë se një intervistë e tërë: „Shikoni çfarë burri i mirë jam!“

Thënë me shaka, natyrisht. Por rreth asaj shakaje qëndrojnë më shumë se tridhjetë vjet martesë në të cilën të dy janë njëkohësisht çift bashkëshortor dhe kolegë pune. Ky është kombinim që zakonisht nuk mban as tre vjet, jo më tridhjetë.

„Horizonte“ shkon nga e hëna deri të premten, „Cuarto Milenio“ të dielën. Pra, debati i papërfunduar në shtëpi nuk mund të mbetet i papërfunduar, sepse nesër sërish ulesh para së njëjtës kamera. Rrallë ndonjë martesë punon me afat kaq të shkurtër pajtimi.

Kanë një vajzë, Almën, katërmbëdhjetë vjeçe, për të cilën thonë se tashmë tregon interes për gazetarinë. Për një familje që jeton nga televizioni, kjo është njëkohësisht edhe kompliment edhe paralajmërim.

Ajo që i mungon gjithë historisë është receta. Kur i pyesin për çelësin e martesës, përgjigjja nuk është formulë, por një fjali e hedhur në sallë për ta thyer heshtjen. Ndoshta kjo është edhe gjithë përgjigjja: tridhjetë vjet nuk shpjegohen, ato jetohen ditë për ditë, e pastaj dikush kërkon t'i mbledhësh në një fjali.