Skip to content

İran Ablukası: Amerika Dünyaya Karşı Tek Başına, NATO - Hayır Teşekkürler Dedi

1 dk okuma
Paylaş

Amerika bunu yaptı. Savaş ilanı yok, BM kararı yok, hiçbir şey yok - İran'ın tüm sahil hattını tek başına abluka altına aldı. Saat 16'dan itibaren Amerikan Donanması Hürmüz Boğazı önünde duvar gibi duruyor, bu boğazdan her gün yaklaşık 2 milyon varil petrol geçiyor. Bunun küresel ekonomi için ne anlama geldiğini biliyor musunuz? Petrol çoktan varilin 102 dolarlık sınırını aştı.

İran Devrim Muhafızları sessiz kalmıyor. "Limanlarımızı abluka altına alan her gemi okyanus dibine gidecek" - Tahran'dan mesaj bu. Blöf mü yapıyorlar? Belki. Ama biri dünyaya tek çıkışını kapatırsa, retorik en küçük sorundur.

NATO diyor - hayır, teşekkürler

Ve işte burada işler ilginçleşiyor. NATO üyeleri ablukayla katılmayı reddetti. Britanya dahil olmak istemez. AB tüm operasyonun stratejik hedeflerini inceliyor. Yani Washington bu konuda yalnız - ama "uluslararası düzeni" savunduğunu iddia ediyor. Müttefikleri bile anlaşamadığında hangi uluslararası düzenden söz edilir?

Pekin susmaz

Çin ablukayı "uluslararası toplumun çıkarlarına aykırı" olarak nitelendirdi. Ve yanılmıyordu - bir ülke tüm gezegenin petrol akışını kontrol etmeye karar verdiğinde, bu bir güvenlik operasyonu değil, ekonomik savaştır. AB enerji ithalatı için zaten 22 milyar euro daha harcadı. Yirmi iki milyar. Bu hastanelerde, okullarda, maaşlarda ödeniyor - Avrupa'nın oyuncu bile olmadığı bir jeopolitik poker oyunu yüzünden harcanıyor.

Diplomasi iş başında

Pakistan'daki müzakereler çöktü ama diplomatik kanallar resmi olarak açık kalmaya devam ediyor. Kapınızın önünde destroyerlar varken açık kanalların ne değeri var? Tahran ise Amerika'nın kendi içindeki benzin fiyatlarıyla alay ediyor. İroni yoğun - başkasının petrolünü abluka altına alırsın, kendi vatandaşların pompalarda rekor fiyatlar öder.

Balkanlarda, güçlü güçlerin neyin "düzen" neyin olmadığına karar verdiğinde nasıl göründüğünü biliyoruz. Tek soru şu: Bu sefer kontrol dışına çıkmadan önce mi duracak, yoksa çoktan çok mu ileri gittik?