İran, Hürmüz Boğazı'ndan geçen yedi denizaltı internet kablosu üzerinde kontrol almak için bir plan açıkladı. Savaş değil. Abluka değil. Basitçe: yeni bir düzenleyici kurum, yabancı operatörler için yeni lisanslar, yeni vergiler, her şeyin teknik bakım için İranlı şirketlerden geçmesi şartı.

Bu kablolar kan dolaşımı. Onların üzerinden Avrupa, Asya ve Körfez devletleri arasındaki veri trafiği akıyor - finansal işlemler, bankacılık sistemleri, internetin tüm altyapısı. İran Devrim Muhafızları önceden kabloların tırmanmada potansiyel hedef olduğunu uyardığında, herkes bunu kötü bir şaka olarak aldı. Artık bu bir tehdit değil; düzenleyici bir gerçeklik.

Balkan ekonomisi için bu uzakta değil. Neredeyse her banka işlemi, her SWIFT mesajı, her mobil ödeme Hürmüz'ün en kritik noktalardan biri olduğu küresel bir ağ üzerinden geçiyor. Tahran yabancı operatörlerin onayını yavaşlatmaya - veya daha olası olarak geciktirmeye - karar verirse, sonuçlar „Dubai için" değil. Sonuçlar gerçek dünya için, salı öğle vakti bir fatura ödemeye çalışan sen dahil.

Aynı zamanda İran Amerikan barış teklifine on maddelik bir cevap gönderdi. Mesaj Pakistan üzerinden iletildi. Şartlar şu an için açık değil ama ateşkes müzakerelerinin kilit aşaması - diplomatik kaynaklara göre - açıkça buna bağlı.

Soru Tahran'ın kabloları kontrol edip etmeyeceği değil. Soru - küresel pazarın izlediğini anlayıp anlamadığı. Ve neden her seferinde bir devlet dijital altyapı üzerinde güç kazandığında dünyanın yavaş, geç ve tehditler yerine dolarlarla tepki verdiği. Hürmüz zaten gemiler için abluka oldu. Şimdi veri için abluka olabilir.