Irani njoftoi planin për të marrë kontrollin mbi shtatë kabllot nënujore të internetit që kalojnë përmes Ngushticës së Hormuzit. Jo luftë. Jo bllokadë. Thjesht: organ i ri rregullator, leje të reja për operatorët e huaj, taksa të reja, kërkesa të reja që gjithçka të kalojë përmes kompanive iraniane për mirëmbajtje teknike.

Ato kabllo janë qarkullimi i gjakut. Përmes tyre rrjedh trafiku i të dhënave mes Evropës, Azisë dhe vendeve të Gjirit - transaksione financiare, sisteme bankare, e gjithë infrastruktura e internetit. Kur Garda Revolucionare iraniane më parë paralajmëroi se kabllot janë cak i mundshëm në përshkallëzim - të gjithë e morën si shaka të keqe. Tani kjo nuk është më kërcënim; është realitet rregullator.

Për ekonominë ballkanike kjo nuk është larg. Pothuajse çdo transaksion bankar, çdo mesazh SWIFT, çdo pagesë mobile udhëton përmes një rrjeti global në të cilin Hormuzi është një nga pikat më kritike. Nëse Teherani vendos të ngadalësojë miratimin e operatorëve të huaj - ose, më e mundshme, ta vonojë - pasojat nuk janë „për Dubain". Pasojat janë për botën reale, përfshirë edhe ty kur përpiqesh të paguash një faturë në inkaso një të martë në mesditë.

Njëkohësisht, Irani dërgoi një përgjigje me dhjetë pika ndaj ofertës paqësore amerikane. Mesazhi u transmetua përmes Pakistanit. Kushtet për momentin nuk janë publike, por faza kyçe e negociatave për ndalimin e zjarrit - sipas burimeve diplomatike - duket se varet nga kjo.

Pyetja nuk është nëse Teherani do t'i kontrollojë kabllot. Pyetja është - a e kupton tregu global atë që po sheh. Dhe pse çdo herë që një shtet merr fuqi mbi infrastrukturën dixhitale, bota reagon ngadalë, vonë, dhe me dollarë në vend të kërcënimeve. Hormuzi tashmë ka qenë bllokadë për anije. Tani mund të jetë bllokadë për të dhëna.