Bahis ve kumarhane reklamlarının her adımda önünü kestiği, salonların okulların yanında bile bittiği bir ülkede, yeni Şans Oyunları Yasası iktidarın nihayet bir çizgi çekme girişimi olarak geliyor. Kamuoyu tartışmasında olan yasa tasarısı, şimdiye kadar ya var olmayan ya da kimsenin uymadığı kurallar getiriyor.

En somut tedbir açık: kumarhaneler okullara 500 metre yarıçap içinde bulunamayacak. Bunun yanında, şans oyunlarının reklamına sıkı sınırlamalar ve özellikle gençler olmak üzere vatandaşlara güçlendirilmiş koruma getiriliyor. Hükümet, yasanın uyumlaştırılmış metnini kabul edip, amacın sektör üzerinde daha fazla denetim olduğu gerekçesiyle Meclise gönderdi.

Bir sektör kural almaya başlayınca genellikle olduğu gibi, tepki gecikmedi. Aralarında APIS ve ASOM'un da bulunduğu işletmeci dernekleri, bu çözüme karşı çıkarak işsizliğe yol açacağını ve anayasal sorunlar olduğunu öne sürüyor. Düzenlemenin yokluğunda iyi para kazanmış bir iş söz konusu olduğunda hep aynı şekilde çınlayan argümanlar.

Vatandaşların kendine sorması gereken soru, kimin iyiliğinin öncelik olduğu: başkalarının bağımlılığından geçinen bir sektörün kârı mı, yoksa her gün yanıp sönen neon reklamların önünden geçen çocukların korunması mı? Beş yüz metre devrim değil - asgari bir nezaket. Bu asgari sınır bile dirençle karşılaşıyorsa, belki de bu, kumarın günlük hayata ne kadar derine kök saldığını her şeyden çok gösterir.