Fiyatla ölçülen bir lüks ve anıyla ölçülen bir lüks vardır. Meksika boyunca uzanan gösterişli bir rota - Karayip kıyısından, vahşi Pasifik'ten geçerek başkentin kalbine kadar - orada satın alabileceğin en pahalı şeyin aslında sessizlik olduğunu gösteriyor.

İlk durak, Karayip kıyısındaki Mayakoba; villaların doğrudan kanallara açıldığı, içerisi ile dışarısı arasındaki sınırın basitçe kaybolduğu yer. Konaklamaya, mangrov kanallarında sessiz teknelerle ulaşılıyor. Burada ayrıca bir temazcal sunuluyor - bir şamanın şarkılar, şifalı otlar ve buhar eşliğinde yol gösterdiği volkanik taştan bir odada gerçekleşen bir ritüel - ve kutsal bir senotenin yanında, ses kâseleri ve su üzerinde meditasyonla bir gece töreni. Ezoterik geliyor, ama mesele yolculuğun kendisi kadar eski: bazen yalnızca rahat bırakılmak için ödersin.

Pasifik kıyısında Mandarina var; vahşi ve Karayip huzurundan fiziksel olarak uzak. Burada günler şafakta kıyı şeridi boyunca at biniciliğiyle, yerel halkın kutsal ağaçlarının saygı gösterdiği ormanlarda yürüyüşlerle ve özel bir tekneden balina izlemeyle başlıyor. Spa merkezindeki bakımlar Hispanik öncesi bilgiye dayanıyor - sıcak yağlar, otlar, ayrıntıya tam dikkat - ve ritüellere göz kulak olan, "büyükanne" denen devasa bir paroto ağacıyla.

Üçüncü bölüm tamamen farklı: Meksiko ve Polanco semti. Burada lüks kentsel ve entelektüel - Kaliforniya mimarisine ve Meksika ruhuna sahip oteller, Bask etkili ve mevsimsel malzemeli Lorea gibi restoranlar, bir merak dolabı olarak tasarlanmış bir parfümeri ve Meksika mimari tarihinden kurtarılmış modernist parçalarla showroomlar. Hatta şafakta Teotihuacan piramitleri üzerinde balonla uçulabiliyor.

Bütün rotanın meselesi, pahalı olsa da basit: Meksika'daki otantik lüks fiyatta değil, anının yoğunluğundadır. Sahilde bedenin yenilenmesinden, şehirde zihnin genişlemesine kadar. Yıllarca biriktirmiş Balkanlı bir gezgin için bu, çok sıfırlı bir hayal - ama hayalin en azından net bir adresi var.