Petrol fiyatları, ABD ve İran arasındaki gerilimlerin doğrudan diktesi altında yaşıyor. Brent ham petrol bir ara varili 126 dolara ulaştı, ardından yüzde 5,8'lik sıçramanın ardından 113 dolara düştü. Bu, tek bir günde Avrupa'daki tüm enerji bakanlarının planlarını yeniden yazan ve Balkan iktidar yapılarını yarın pompalarda neyin olacağını soğukkanlılıkla sormaya zorlayan bir hareket.

Bu hareketlerin başlıca itici güçleri önceki analizlerde de ortaya konmuştu - İran'ın BAE'deki enerji altyapısına saldırıları, Hürmüz Boğazı'nda askeri eskort olmadan geçemeyen gemiler, 15.000 askerle bir Amerikan karşı operasyonu. Yumuşama döneminde olmak yerine dünya tırmanmaya doğru ilerliyor.

Balkanlar için rakamlar somut anlamlar taşıyor. Varil başına 110 doların üstündeki petrol fiyatı, iki aydan uzun süre kalıcı olursa, zaten litre başına 1,40-1,50 euroluk benzin fiyatına dönüşüyor. 130 dolara sıçrama kalıcı olursa - 1,60-1,70 euroyu bekleyebiliriz. Yılda yaklaşık 1.000 litre tüketen tek arabalı bir aile için bu, yılda ek 200-300 euro demek. Pek çok hanede „ya bu ya da yaz tatili" şeklinde ölçülen bir miktar.

İkinci sarsıntı elektrik fiyatlarında. Makedonya elektriğinin bir kısmını ithal ediyor, bir kısmı da ithal petrol türevlerine bağımlı termik santrallerde üretiliyor. Petrol fiyatlarındaki sıçrama elektrik fiyatlarındaki sıçramayı getiriyor - 1-3 ay gecikmeyle. Aynı örüntü Yunanistan, Bulgaristan, Sırbistan'da da var.

Politikacılarımızın şu an yüksek sesle atladığı soru - devletin sıçramaları yumuşatmak için aktive edebileceği stratejik petrol türevi rezervleri var mı? Varsa, ne zaman aktive edilecek? Tarih diyor ki - geç, bazen artık çok geç olduğunda. Çünkü „rezervleri aktive etmek" siyasi olarak krizin var olduğunu kabul etmek demek - ve kriz her zaman mümkün olduğunca uzun saklanır.