1 Temmuz 2026'dan itibaren Avrupa Birliği, AB dışından e-ticaret yoluyla gelen ve 150 euronun altındaki tüm küçük paketlere sabit 3 euroluk harç uyguluyor. İlk hedefte - son iki yılda Avrupa'nın düşük fiyatlı tüketici pazarını ele geçiren Çinli platformlar Temu ve Shein.

Politikayı haklı çıkaran rakam - geçen yıl AB'ye giren 5,8 milyar küçük paket, yüzde 26'lık bir artış. Bu, Birlik'teki her gümrük sistemini fiilen boğan, aynı zamanda tam gümrük ve KDV ödeyen Avrupalı satıcılar için haksız rekabet yaratan bir hacim. Mantık - rekabet alanını eşitlemek.

AB'de olmayan Balkanlar için soru farklı kuruluyor. Birincisi - bu, bizim gümrük sistemlerimizin de Avrupa örneğini izleyeceği anlamına mı geliyor? O zamana kadar, AB'de Temu ve Shein fiyatları arttıkça, trafiğin Balkanlar'a yönlendirilmesini bekleyebiliriz. Çinli platformlar şablonu test edecek - kuralları daha gevşek ülkelerde satış yapacak ve oradan paketleri AB'ye yönlendirecek. Bu tür „sıçrama-paket" senaryolarını Singapur, Hong Kong ve Dubai'de zaten gördük.

İkinci nokta - farkı alıcı ödeyecek. 10-20 euroluk bir pakete 3 euro eklemek, yüzde 15-30 oranında bir zam demek. Düşük marjlı ürünleri yüksek hacimde satarak yaşayan Temu ve Shein için bu bir darbe. Ama nihai yük her zaman tüketicinin sırtına düşer. Aylık 50 euroluk sipariş veren Balkanlı - yaklaşık 60 ödeyecek. İspanyol da öyle.

Politik olarak doğru olmayan soru - bu harçtan tam olarak kim kâr ediyor? Teoride, küçük Avrupalı satıcılar. Pratikte, gelirin muhtemelen ortak AB bütçesine gideceği ve aynı tüketicilerin bunu başka araçlarla ödeyeceği görülüyor. Çok kollu, az sonuçlu bürokratik bir döngü. Ve tek büyük kazananlar - harcı ödemeyen, çünkü AB içinde faaliyet gösteren büyük Avrupalı e-ticaret oyuncuları olabilir. Amazon, Zalando, Otto - hepsi sessizce seviniyor.