Meryl Streep'e "Şeytan Marka Giyer" filminde Miranda Priestly rolü teklif edildiğinde, neredeyse reddedecekti. Projenin kendisine ticari geldiği için değil. Ücreti kabul edilemez bulduğu için. Ve onu ikiye katladı.

Şimdi "Şeytan Marka Giyer 2"nin galası ve eleştirmenlerin karışık değerlendirmeleri ile birlikte 2006 yapımı orijinal film hakkındaki hikâyeler de yeniden gündeme geliyor. Stüdyo ona "biyografisine sahip bir oyuncu için uygun" bir maaş teklif etti. Streep, oyunculuk mesleğinden çekilmeyi düşündüğünü söyledi. Ve eğer onu istiyorlarsa, ücretini ikiye katlamalılardı.

Ücret ikiye katlandı. Streep filmi kabul etti. "Şeytan Marka Giyer" 2006'nın en büyük hitlerinden biri oldu - ve Streep'in son 25 yıldaki en tanınmış rollerinden biri. Filmi onsuz hayal etmeye çalışın. Edemezsiniz. Merkezi unsurdur.

Yirmi yıl sonra, devam filmi vizyona girdi. Eleştirmen değerlendirmeleri oldukça benzer: iyi ama orijinal değil. Şekerli süslü nostalji. "Modanın hâlâ bir sanat formu olarak görüldüğü" zamanları hatırlama isteği.

Makedonya için bu hikâyenin özel bir notu var. Üsküp galası kokteyller ve moda projeksiyonlarıyla yapıldı - Amerikan modelinin yerel taklidi. Balkanlar her zaman başka yerlerde geçmiş bir şeyin galasına gelir - ve bunu sanki dünya prömiyeriymiş gibi tören havasında yapar.

Ama Streep hikâyesinde dahası var. Bir oyunculuk ikonu, kimsenin başrolde olacağını düşünmediği bir film için kendi ücretini ikiye katladığında, bu bir özdeğer dersidir. Bugün kaç Makedon kadın işverenle bu şekilde konuşabilir? Aynı cümleyi söyleseler maaşları kaçının iki katına çıkardı: "Teklifi olması gerektiği gibi kabul edemezsem çekilmeyi düşünüyorum"?