Macaristan'ın yeni Başbakanı Péter Magyar, Brüksel'deki bir yığın Avrupalı bürokratın uykusunu kaçıracak bir açıklama yaptı. Ona göre Batı Balkanlar, Ukrayna'dan önce Avrupa Birliği'ne girmeli. Sembolik bir jest değil, „düşünüyoruz" değil - harfi harfine üyelik sırasının başı. Ve gerekçesini tüm ayrıntılarıyla anlattı.

„AB'ye katılmak isteyen herkes aynı prosedürlerden geçmeli ve aynı koşulları yerine getirmeli", dedi Magyar. Bu, „farklı adaylar için farklı yollar inşa etmeyi bırakın" cümlesinin diplomatik çevirisi. Bu cümlenin arkasında, Makedonya, Arnavutluk ve Bosna-Hersek yirmi yıldır - neredeyse ritüel reddiyelerle - beklerken Brüksel'in Ukrayna için özel düzenlemelere imza atma eğilimine doğrudan eleştiri yatıyor.

Magyar daha da ileri gidiyor. Ona göre tüm koşullar yerine getirilse bile, Ukrayna'nın üyeliği gerçekçi olarak on yıldan kısa sürede mümkün değil. Savaş biter ve Kiev AB ile ilgilenmeye devam ederse, Macaristan büyük olasılıkla Ukrayna üyeliği için referandum düzenleyecek. Önemli: Magyar Ukrayna'ya „hayır" demiyor. „Tamam, ama bizden önce değil" diyor.

Balkanlı kulağa bu taze geliyor. Son yirmi yılda Brüksel temsilcileri Üsküp'e kaç kere „yakında üye olacaksınız" mesajıyla gelip ardından Bulgaristan ya da Yunanistan'ı isim, dil veya bayrak için veto koymaya gönderdi? Magyar bu hayal kırıklıklarını açıkça anlıyor. Macaristan bunların kendi, daha küçük versiyonunu 1990'larda yaşadı. Şimdi onları diplomatik bir kaldıraç olarak kullanıyor.

Bizim açımızdan açık kalan soru - bu AB tutumunda gerçek bir kayma mı, yoksa çoğunluğu farklı düşünen 27 devletten oluşan koroda sadece bir ses mi? Almanya, Fransa ve Benelüks ülkeleri hızlı Balkan genişlemesi konusundaki coşkuyu paylaşmıyor. Magyar şimdi azınlıkta. Ama bu azınlık şimdi Slovakya ve Romanya hükümetlerinin desteğine sahip, Polonya da çoğu zaman onlarla oy kullanıyor. Güçlendirilmiş Ukrayna kararlarını bloke etmeye yeter - büyük bir şey yapmaya yetmez. Balkanlar izliyor ve şimdilik başkalarının oyununda piyon muamelesi görüyoruz.