Norveç Stortingi 2 Ekim'de 171. oturumunu açıyor ve bu, Mette-Marit'in milletvekillerinin karşısına kraliçe olarak çıktığı ilk sefer olacak. O güne dek veliaht prenses eşiydi; bol alan, az yükümlülük tanıyan bir unvan. Artık o alan yok.

Salonda onunla birlikte Kral VIII. Haakon ve Veliaht Prenses Ingrid Alexandra olacak. Üçü bir arada, İskandinav tacının yeni kuşağının tamamı demek - birkaç ay içinde bir cenazeden parlamento açılışına geçen bir hanedan. Bu rolü on yıllarca üstlenen Kraliçe Sonja ise bu kez orada olmayacak.

Katılımı kesin mi? Hayır. Mette-Marit'in akciğer fibrozu var ve nakledilmiş bir akciğeri bulunuyor; saray, programının ihtiyat payıyla yapıldığını açıkça söylüyor - yükümlülükler son anda iptal edilebilir. Haakon kral olarak yemin ederken o orada değildi. Kızı Ingrid Alexandra oradaydı.

Akılda tutmaya değer ayrıntı bu. Norveç monarşisi yıllardır bir normallik imgesi kuruyor - bisiklete binen, çocuklarını sıradan okullara gönderen, ruh sağlığından söz eden bir kraliyet ailesi. Sonra protokol tanımayan bir hastalık geliyor ve kurum, yokluğu skandal olarak değil bir ihtimal olarak kabul ederek işlemeyi öğrenmek zorunda kalıyor.

Bunda, Balkan kurumlarının nadiren başardığı bir şey var. Bizde yokluk genellikle gizlenir, "çalışma ziyareti" denir ya da hiç açıklanmaz. Norveçliler ise kişinin hasta olduğunu ve gelmeyebileceğini açıkça söylüyor.

Storting'in açılışı bir tören - kral yazmadığı bir konuşmayı okur, parlamento dinler, orada hiçbir şey karara bağlanmaz. Ama makam tam da bu yüzden önemli. Norveç'te monarşi yasa yapmaz; süreklilik sağlar. Ve süreklilik bu kez, nakledilmiş akciğeri olan bir kadının tek bir tören gününe dayanıp dayanamayacağıyla ölçülecek.