VMRO-DPMNE'nin Strumica'daki 36. yıl dönümü kutlamasında Başbakan Hristijan Mickoski, kırmızı çizgi olarak adlandırdığı şeyi tekrarladı: "Makedon kimliğimiz üzerinde pazarlık yoktur." Aynı zamanda vatandaşlara Avrupa Birliği'ne doğru bir "maratona" hazırlanmalarını söyledi.

Mesaj hem yerel hem de yabancı kamuoyu için açık. Brüksel'e - üyeliğin stratejik bir hedef olarak kaldığını, ama her ne pahasına olursa olsun olmadığını. Kendi seçmenlerine - hükümetin kimlik ve dil konularında, Bulgaristan'la anlaşmazlığın merkezindeki meselelerde geri adım atmayacağını.

"Kırmızı çizgiler" ve "maratonlar" söylemi sağlam, ama aynı zamanda işe yarar biçimde belirsiz tınlıyor. Bir maratonun son tarihi yoktur - ve onu siyaseten yararlı kılan tam da budur. İlerleme neden yok diye sorulduğunda, her zaman maratonun hâlâ sürdüğünü söyleyebilirsin. Ve "kırmızı çizgi" olarak kimlik, müzakere masasında gerçekte ne olursa olsun, yerel kamuoyu önünde zor kaybedeceğin bir konumdur.

Asılı kalan soru ideolojik değil, pratik: bu hükümet, geri adım atmayacağı iddiasının ötesinde, süreci ilerletmek için somut olarak ne sunuyor? Balkanlar, "pazarlık yok"un bir mitingde kahramanca tınladığını, ama gerçek siyasetin her zaman stadyumdan uzakta küçük tavizlerle ilerlediğini çok iyi bilir. Kimse ilk hareket etmek istemezse maraton ne kadar ileri gidecek?