Avrupa aylardır Rusya ile savaş tahminleriyle beslenirken, NATO'nun Avrupa Müttefik Yüksek Komutanı, Amerikalı general Alexus Grynkewich, bu atmosferle çelişen bir şey söylüyor: Rusya İttifak'la çatışma aramıyor. „İstihbarat verilerini çok dikkatle inceledim. Rusya çatışma aramıyor", dedi Berlin'deki bir hava fuarında, Baltık ülkelerine yönelik olası bir Rus saldırısı sorulduğunda.

Grynkewich'e göre Moskova, NATO'nun savunmacı doğasını ve İttifak'ın askeri üstünlüğünü iyi anlıyor - bundan dolayı açık çatışmanın çıkarına olmadığı sonucu çıkıyor. Şu anda neredeyse asi gibi duran bir cümle, çünkü en kötüye karşı sürekli hazırlık talep eden baskın tona ters düşüyor.

Ama aynı fuar zıt bir ses de getirdi. Alman general Christian Freuding, NATO içinde Rusya ile bir çatışmanın 2030'dan önce bile yaşanabileceğine dair bir uzlaşı olduğunu öne sürdü. İki üst düzey askeri figür, aynı salon, zıt değerlendirmeler - ve ikisi de verileri okuduğunu iddia ediyor.

Ve işte nadiren yüksek sesle sorulan soru: en üst düzey askeri akıllar savaşın gelip gelmeyeceğinde anlaşamıyorsa, bütçeler, korkular ve manşetler tam olarak neyin üzerine kuruluyor? Siyasetin savaş tehdidiyle beslenmesinin ne demek olduğunu fazlasıyla iyi bilen bir bölge için, böyle bir anlaşmazlık akademik bir ayrıntı değil. Tehdit satar - silahı da, bütçeleri de, korkuyu da. Tek soru, onu canlı tutmanın kimin işine geldiği.