Biri çocuk sekiz yaralı, iki kişi hastanede. Odesa'ya gece saldırısı, altyapı ve konut binaları hasar gördü; en ağır zararı 24 katlı bir bina aldı - on yedinci kattan yirmi üçüncü kata kadar. Komşu binaların camları basınç dalgasıyla paramparça oldu.

Rakamları Odesa askerî yönetiminin başkanı Sergey Lisak açıkladı. Ama bu geceyi kendisinden önceki onlarcasından ayıran şey yaralı sayısı değil - saldırının neyle yapıldığı.

Ukrayna raporlarına göre Rusya, hava bombaları, balistik füzeler ve ancak 2025'te hizmete giren "Banderol" seyir füzelerinden oluşan bir bileşim kullandı. Söz konusu olan, yaklaşık 500 kilometre orta menzilli, saatte yaklaşık 700 kilometre hızlı ve 114 ila 150 kilogram arası savaş başlığı taşıyan jet motorlu bir füze.

Ucuz füze, pahalı etki

Askerî analistleri kaygılandıran tam da bu bileşim. "Banderol", pahalı seyir füzelerine özgü yeteneklere sahip ama çok daha ucuz - yani büyük miktarlarda ateşlenebilir. Ukrayna tahminlerine göre bu füzeler, Odesa altyapısına yönelik Rus saldırılarının halihazırda yaklaşık yüzde 80'ini oluşturuyor.

Bu, geçen geceden çok geleceğe dair bir şey söyleyen bir rakam. Bir devlet, hassas silahları hesap yapmadan harcamasına imkân veren bir maliyetle üretmenin yolunu bulduğunda, savunma bir teknoloji sorunu olmaktan çıkıp bir aritmetik sorununa dönüşür. Her önleyici füze, düşürdüğü hedeften pahalıdır. Bu, saldırıya uğrayan tarafın her geceyi tek tek kazansa bile zamanla kaybettiği bir denklemdir.

Odesa rastgele bir hedef değil. Ukrayna'nın tahıl ihraç ettiği ana liman - Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Avrupa'nın bazı bölgelerindeki değirmenlere ulaşan tahılın limanı. Oradaki her hasarlı liman tesisi Karadeniz'in çok ötesinde hissedilir; bu retorik değil, lojistiktir.

Bu gece yanıtsız kalan soru daha basit ve daha zor: Rakibi, kendisinin hava savunma sistemi üretebildiğinden daha hızlı füze üreten bir devlet ne yapar? Şimdiye kadar yanıt "dışarıdan yardım bekler" idi. Bu yanıt hâlâ geçerli mi?