Her şeyi sökmediler: pencereler, yerden ısıtma ve klima tamamen yenilenen 200 metrekarelik dairede kaldı

Madrid'in en pahalı bölgesinde 200 metrekarenin üzerinde, tamamen yenilenmiş bir daire; içindeki en çarpıcı şey ise hiçbir eşya değil. Bir malzeme - girişten son yatak odasına kadar tekrarlanan ve kendini dayatmadan tüm evi bir arada tutan açık renk meşe.

Projeyi Haruti Interiorismo stüdyosu yürütüyor, arkasında ise Maria Seman Harutinian var. Ahşap üzerine kurduğu cümle, bütün işin en iyi tarifi: "Ahşabın, kendini dayatmadan evi dönüştürme gibi sessiz bir yeteneği var." Ve ikincisi, pratik ders olan: "Anahtar, onu başka malzeme, renk ve dokularla birleştirmektir."

Kopyalanmayı hak eden mobilya değil, mobilyadan önce alınan karar. Her şeyi sökmediler. Özgün pencereler kaldı. Yerden ısıtma kaldı. Klima kaldı. Yenilenen, çalışmayan şeydi; eski görünen şey değil. Bu, bizde kimsenin yapmadığı tek tadilat türü, çünkü "madem başlıyoruz, her şeyi yapalım" - masrafları ikiye katlayan ve evi nadiren iyileştiren bir cümle.

Palet bilinçli olarak dar tutulmuş: kırık beyaz, kum tonları, doğal tekstiller. Malzemeler az sayıda ve tekrarlanıyor - Calacatta Viola mermer, keten duvar kaplaması, el yapımı seramik ve siyah çerçeveli fırfırlı cam. Her biri birden fazla mekânda beliriyor; dairenin farklı yıllarda yapılmış odalar dizisi gibi değil de tek bir bütün gibi görünmesinin sebebi bu.

Oturma odası klasik kartonpiyerlerini korumuş, ama bunlar mekânı sahneye çevirmeden sessizce yerleştirilmiş. Şömine sade çizgilere ve ahşap tabana sahip; gözün durduğu nokta tam da orası. Yemek odasında yuvarlatılmış ahşap masa ve gömme aydınlatmalı balıksırtı zemin var - bizde "eski" sayılan, bu evde ise miras değil karar gibi duran bir birleşim.

Çok işlevli oda, fikrin küçük daireler için en kullanışlı olduğu yer. Kesintisiz bir ahşap eleman hem dolapları, hem çalışma masasını, hem rafları taşıyor - satın alınmış üç parça yerine tek bir marangoz çözümü. Oturma bölümünden, ışığı geçiren ama yine de mekânı kapatan siyah çerçeveli camlı kapılarla ayrılıyor. Bu, birisi çalışırken hiçbir şeyin kapatılamadığı açık planın tam tersi.

Kitaplık duvarın tamamına ızgara olarak yapılmış, önünde yuvarlatılmış mobilyalar ve yumuşak tekstiller var. Mutfak iki tezgâha indirgenmiş, mevcut üniteler atılmak yerine uyarlanıp gömülmüş. Girişte mermer tablalı ahşap konsol, altında keten kaplama, iki yanında silindirik aplikler ve düzensiz formda bir ayna var - kaos yaratan on parça yerine, giriş yaratan dört parça.

Misafir banyosu en cesur bölüm: dokulu tekstil kaplama, yerden armatürlü kaide üzerinde silindirik lavabo, ahşap vurgular, siyah detaylar ve tavana tırmanan ahşap çıtalar. Ana banyo ise ters yöne gidiyor - sıcaklık için bir ahşap eleman ve duvarda el yapımı seramik, asgari sayıda malzemeyle.

Yatak odaları, ısmarlama ile satın alınmış arasındaki farkı gösteriyor. Ana yatak odası japandi ruhunda; ışığı süzen şeffaf perdeler ve ölçüye göre dolaplarla. İkincisinde Calacatta Viola mermer kakmalı ahşap ve tekstil başlık ile gömme aydınlatmalı asma komodinler var. Çocuk odasında gömme depolamalı platform yatak. Misafir odasında - organik formlu yatak ve tekstil ile ahşaptan dikey başlık.

Harutinian, her mekânın sakinlerin ihtiyaçlarına göre tasarlandığını, ama daire boyunca ortak bir dilin korunduğunu söylüyor. Ve sürecin her zaman bir malzeme panosuyla başladığını; doğrusu bulunana kadar orada birleşimlerin denendiğini. Bu, bizde düzenli olarak atlanan adım - bir fayans alınır, sonra ona ne yakışacağı aranır, sonra bir tane daha alınır ve sonunda ev bir karar gibi değil, alışveriş listesi gibi görünür.