Kremlin'in seçimi: daha da sert bir insan avı mı, yoksa kimsenin istemediği yeni bir seferberlik mi

Neredeyse beş yıllık savaşın ardından Kremlin, artık erteleyemeyeceği bir karara ulaştı. Batılı tahminler ayda 30.000'den fazla Rus askerinin öldüğünü ve yaralandığını söylüyor. Her gün yaklaşık bin yeni asker kaydediliyor - ve o bin kişi ilerlemek için değil, yalnızca çoktan boşalmış birliklerdeki gedikleri kapatmak için yetiyor.

Moskova'nın önündeki seçim iki ihtimale inmiş durumda ve ikisi de tatsız. Ya sözleşmeyle daha da agresif bir asker toplama, ya da yeni bir kitlesel seferberlik - Putin'in en son eylül 2022'de, 300.000 yedek askeri çağırdığında başvurduğu ve aynı anda hem protestoları hem de sınıra doğru bir kaçışı getiren çözüm.

Çağrının yerine sözleşme

O günden beri Moskova seferberlik sözcüğünden özenle kaçınıyor. Bunun yerine, şimdiye kadar yaklaşık 1,3 milyon asker sağlamış bir toplama makinesi kuruyor. Araç para: imza primleri ve yoksul bir taşradan gelen bir adam için evde birkaç yılda kazanacağından fazlasını ifade eden ödemeler. Maaşların düşük olduğu yerde sözleşme bir tercih değil - tutan tek hesap.

Ama yöntemler sertleşti. Polis erkekleri sokakta durduruyor, iş yerlerinden alıyor ya da karakola çağırıyor, oradan da imza baskısının olduğu askerlik şubelerine götürüyor. Bir aktivist bunu tek cümleyle anlattı: her şey bir insan avına dönüştü - hile, zorlama, tehdit ve şiddetle.

Moskova'dan kota, kişi başı ödeme

Bölge valileri merkezden kota alıyor. Taşralar hem toplayıcılara hem de adam getirene ödeme yapıyor - imzalanan her kişi için birkaç bin dolar. Bu artık çağıran bir ordu değil, satın alan bir pazar. Ve her pazar gibi, arz daraldığında fiyat yükseliyor, „mal” bulma yöntemleri de sertleşiyor.

Araştırmalar, Rusların savaşın gidişatına duyduğu güvenin nisan 2022'den bu yana en düşük düzeye indiğini gösteriyor. Analistler Moskova'nın önce primleri ve bölgeler üzerindeki baskıyı artıracağını, seferberliği ise son seçenek olarak saklayacağını bekliyor - çünkü 2022'nin siyasi bedeli Kremlin'de hâlâ hatırlanıyor.

Hikâyeyi rakamlardan daha karanlık kılan da tam burası. Devlet, insanları tek tek satın almanın ulusa açıkça sormaktan ucuz olduğunu hesaplamış. Fatura Moskova'nın nadiren söz ettiği taşralarda ödendiği sürece, savaş başkalarının başına gelen bir şey olarak kalıyor.