Avrupa Konseyi Ukrayna için hızlandırılmış katılım sürecine yeşil ışık yaktı. AB Başkanı António Costa bunu kilit bir dönüm noktası olarak nitelendirdi, Zelenski zirveye bizzat katılarak sembolik üyeliği reddetti. Ukrayna masada gerçek bir yer istiyor, gözlemci daveti değil.

Batı Balkanlar için bu, kimsenin resmi olarak sesli söylemek istemediği rahatsız edici bir soruyu açıyor: Ukrayna için bir standart, on yıllardır bekleyen bölge için başka bir standart mı var? Brüksel, Podgorica, Tiran ve Üsküp'teki eleştirmenler evet diyor. Ukrayna'nın hızlandırılmış katılımı, siyasi irade olduğunda AB kurallarının esnek olduğu anlamına geliyor.

Somut sorun: Ukrayna kriterleri karşılamaktan uzak - diplomatların kendileri ülkenin hazırlıksız ve yolsuzluk dolu olduğunu söylüyor. Reformsuz katılım tüm süreci değersizleştirirdi, ama aktif askeri saldırı altında süresiz gecikme de siyasi olarak gerçekçi değil.

Makedonya, Arnavutluk, Sırbistan, Bosna - yıllardır AB'nin talep ettiğini kelime kelime yerine getiren ülkeler - bugün aktif savaştaki bir ülkenin sırayı atladığını izliyor. Bu tarihsel bir haksızlık mı yoksa tarihsel bir zorunluluk mu? Avrupa'nın henüz dürüst bir cevabı yok.