Alevler çoktan avlulardaydı. Yangın Bajkovo'daki evlerin ta duvarlarına ulaşmıştı ve „Aziz Petar ve Pavle" kilisesi felakete bir adım kalmıştı. Bugün o köyde külün yerine hâlâ çatıların ve bir kilisenin durması - bu şansın değil, bütün gün stihyaya karşı aynı anda birkaç cephede savaşan insanların eseridir.

Dünkü gün Strumica itfaiyecileri için en ağır günlerden biriydi. Bir değil, birkaç yangın - Bajkovo, Mokrievo, Petralinci ve Ednokukevo çevresinde. Orman, alçak bitki örtüsü, kuru ot ve anız yanıyordu. Tarım makineleri de yandı, aralarında bir saman balyalama makinesi. Ve aynı ekip köyden köye koşmak zorunda kaldığında, her dakikalık gecikme yanmış bir ev anlamına gelebilir.

En kritik durum Bajkovo'daydı, Ograzhden'in yamaçlarında. Yangın öğleden sonra fark edildi ve hemen „Aziz Petar ve Pavle" kilisesine doğru ilerledi. Savunmaya Strumica itfaiyecileri, „Ris" gönüllü derneğinin gönüllüleri ve yerel halk katıldı; yayılma tehlikesi nedeniyle Koruma ve Kurtarma Müdürlüğü'nden iki traktör de istendi.

„Muazzam bir çabayla, fedakârlıkla ve zamanında müdahaleyle itfaiyeciler, yangın binalara ulaşmış olmasına rağmen birkaç evi ve kiliseyi kurtarmayı başardı", diye açıkladı Strumica Bölgesel İtfaiye Birimi. Böylece daha büyük maddi hasar önlendi - bürokratik gelen bir cümle, ama arkasında kendi çatısı altında uyuyacak bir aile duruyor.

Ardından gelen çağrı bilinen bir çağrı, ama bu yüzden daha az önemli değil: anız, atık ve kuru bitki örtüsü yakılmasın, fark edilen her yangın hemen bildirilsin. „Yangın affetmez, ama ortak sorumlulukla felaket sonuçlarını önleyebiliriz", diye seslendi itfaiyeciler. Asıl soru şu: bu sorumluluk alevler yükselmeden önce var olsaydı, siren ötmeye başladıktan sonra değil, bu yangınların kaçı gerçekleşirdi ki?