Yirmi dört saatte açık alanda otuz dört yangın. Üçü hâlâ yanıyor, yedisi kontrol altında, geri kalanı söndürüldü. Bu, Kriz Yönetim Merkezi'nin ülkedeki duruma dair günlük raporu - üstelik eylülde, yangın sezonunun teorik olarak sönmeye başladığı ayda.

Etkin yangın noktaları Struga belediyesindeki Burinec, Lokov, Selce ve Elevci köyleri arasında, ardından Makedonski Brod'daki Belica köyü yakınında, Breznica köyüne doğru Kayorec mevkiinde ve Çuçer-Sandevo'daki Brest köyü yakınında, Üsküp Karadağı üzerindeki Ramno mevkiinde. Üç ayrı belediye, üç ayrı arazi, ama aynı manzara: bütün gün yanan alçak orman örtüsü.

Kontrol altına alınan yangınlar ise Makedonski Brod'da Bençe köyü yakınında, Kırçova'da Taymişte'de ve Kneino köyünün üzerinde, Gostivar'da Peçkovo köyünde, Novo Selo'da Stinik'te, Karpoş'ta Bardovci'de ve Saray'da Kopanca'da. Liste uzun ve ülkenin neredeyse yarısına dağılmış durumda.

Koruma ve Kurtarma Müdürlüğü'nün direktörü Stoyançe Angelov, açık alan yangını tehlikesinin yüksek seviyede kaldığı uyarısını yapıyor. Uyarı doğru. Ama uyarı hiçbir şeyi söndürmüyor - sistemin ateş çıktıktan sonra yaptığı şey bu.

Her yaz tekrarlanan ve kimsenin yüksek sesle sormak istemediği soru şu: günde otuz civarındaki bu yangınların kaçı kendiliğinden çıktı, kaçını biri çıkardı? Resmî istatistik bu ayrımı başlangıçta nadiren yapar. Ancak sonradan, rapor geldiğinde kaç vakanın suç duyurusuyla bittiği öğrenilir.

Makedonya her yaz yanan hektarları sayıyor, her sonbahar da artık var olmayan ormanları. Yirmi dört saatte otuz dört yangın bir rapordaki olağanüstü hâl değil - kabullenilmiş bir rutin. Asıl sorun da tam olarak bu.