Makedonya'da neredeyse her üç çocuktan biri yoksulluk içinde yaşıyor: Devletin altı yıldır bir stratejisi yok

Makedonya vatandaşlarının yaklaşık yüzde 22'si yoksulluk sınırının altında yaşıyor. Çocuklarda bu oran yüzde 29,5 - neredeyse her üç çocuktan biri. Çocukların yüzde 38'i ise sağlıklarını, eğitimlerini, güvenliklerini ve gelişimlerini tehdit eden koşullarda, çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor. Bunlar uzak bir ülke hakkındaki bir rapordan alınmış rakamlar değil - Makedonya Yoksulluğa Karşı Platformu'nun (MPPS) 17 Ekim Uluslararası Yoksullukla Mücadele Günü vesilesiyle Hükümete gönderdiği veriler.

50'den fazla üyesi olan bir ittifak olan platform, açık mektubunda kapsamlı bir Ulusal Yoksullukla Mücadele Stratejisi'nin acilen kabul edilmesini istiyor. En çok şey anlatan ayrıntı, böyle bir stratejinin 2020'den beri var olmaması. Altı yıldır devletin, neredeyse her beş vatandaştan birinin yaşadığı bir sorun için stratejik bir belgesi yok; kuruluşlara göre sorumluluk ise merkezi ve yerel yönetim arasında top gibi atılıyor.

Çocuk yardımı: yüzde 19'a karşı yüzde 88

Mektuptaki en güçlü karşılaştırma Avrupa Birliği ile yapılanı. Makedonya'da çocuklu hanelerin yalnızca yüzde 19'u çocuk ve aile yardımı alıyor - AB'de bu oran yüzde 88. Üç ile altı yaş arasındaki çocukların yüzde 45,5'i kreşe gidiyor, Roman çocuklarda ise yalnızca yüzde 17; AB'de kapsama oranı yüzde 95. En çok etkilenenler kalabalık ailelerin çocukları, tek ebeveynli ailelerin çocukları ve Roman çocuklar.

Kreş ve bakım hizmetlerinin eksikliği yalnızca sosyal değil, ekonomik bir sorun da. Kadınlar ücretsiz ev işlerinin ve çocuk ile yaşlı bakımının yüzde 72,5'ini üstleniyor, ülkedeki kadınların yarısından fazlası ise işgücü piyasasında aktif değil. Çocuğa ya da hasta ebeveyne bakacak kimse olmadığında birinin evde kalması gerekiyor - ve rakamlar bunun çoğunlukla kadın olduğunu gösteriyor.

Platform ne istiyor

MPPS altı alanda önlem istiyor: Avrupa Çocuk Garantisi'nin uygulanması ve evrensel çocuk yardımının getirilmesi; gençler için erişilebilir konut ve evsizliğin önlenmesi; daha fazla kreş ile engelli çocuklar ve yaşlılar için hizmetler; çalışan yoksulluğunu azaltmak için işçi haklarının tutarlı biçimde korunması; sağlık hizmetleri için cepten yapılan ödemelerin azaltılması; ve aktif yaşlanmaya destekle birlikte yeterli emekli maaşları.

Platform, stratejinin bütçesi ve uygulama mekanizmaları olmayan bir belge olarak kalmaması gerektiği uyarısında bulunuyor. Belki de kilit cümle bu. Altı yıl stratejisiz kalmak kötü - ama çekmecede kalacak bir strateji almak daha da kötü olurdu. Hükümet mektuba cevap verecek mi, yoksa 17 Ekim de uluslararası günler takviminden bir gün daha olarak mı geçip gidecek?