Инфлација „за 50 отсто пониска“ од европската. Така премиерот Христијан Мицкоски, од партиската говорница на митингот во Брвеница на 28 септември, ја претстави економската состојба. Бројките што ги наведе: 2,3 отсто во јули и 2,6 отсто во август, наспроти 2,9 и 3,2 отсто во Европа.

Самите бројки се точни. Математиката – не баш. Инфлација од 2,6 наспроти 3,2 отсто е пониска за околу една петтина, не за половина. За да биде навистина „50 отсто пониска“, августовската инфлација кај нас требаше да биде 1,6 отсто.

Но поголемиот проблем не е процентот. Инфлацијата ја мери брзината со која растат цените, а не колку се високи. Производ што поскапел од 100 на 140 денари не поевтинува кога инфлацијата паѓа – само продолжува да расте побавно. Претходните поскапувања остануваат во секоја сметка.

Кошницата не слуша говори

Според Сојузот на синдикатите на Македонија, синдикалната минимална кошница во септември достигна 69.432 денари – 757 денари повеќе од август, 4.355 денари повеќе од септември лани и 8.126 денари повеќе во однос на 2024 година. Просечната нето-плата во јули, според Државниот завод за статистика, беше 48.499 денари, реално 4,7 отсто повисока од лани. Разликата меѓу кошницата и една просечна плата е над 20.000 денари – а просекот не кажува ништо за оние што заработуваат под него.

Храната и безалкохолните пијалаци во 2025 година биле на околу 74 отсто од просечното ниво на цените во ЕУ. Звучи евтино, сè додека не се спореди со платите. Само во август храната и безалкохолните пијалаци поскапеа за уште 0,5 отсто за еден месец. Премиерот, повикувајќи се на првични процени на Државниот пазарен инспекторат, најавува годишна инфлација кај храната меѓу 1,5 и 2 отсто. Конечните податоци ќе ги даде Државниот завод за статистика.

Реалниот раст на БДП од 4,3 отсто е официјален и позитивен податок. Но најголемиот скок е во градежништвото, цели 21,9 отсто, додека сезонски приспособениот раст на целата економија е 4 отсто. Самиот Мицкоски на митингот рече дека растот мора да продолжи и „резултатите повеќе да се чувствуваат – во повисоки плати“. Со тоа би се согласиле и неговите најгласни критичари. Прашањето е само кога.