Топлата вода не ги отвора порите, а ладната не ги затвора: дерматолози објаснуваат како правилно да го миеш лицето

Минуваме цели минути пред полицата избирајќи гел, млеко или пена за чистење на лицето, а потоа ја пуштаме чешмата без да размислиме. Наутро ладна, за да се разбудиме. Навечер врела, бидејќи надвор е студено. И сè уште веруваме во онаа бабина мудрост дека топлата вода ги отвора порите, а ладната ги затвора. Дерматолозите велат дека не е баш така.

Темата ја врати во фокус студија објавена на 10 септември во научното списание International Journal of Cosmetic Science. Што значи таа за секојдневната рутина, објаснуваат дерматологот д-р Кристина Коредера од Instituto Médico Ricart и д-р Кристина де Ојос, дерматолог и медицинска директорка на Clínica Ceta. Двете ја сметаат температурата за важна, но уште поважно им е како изгледа лицето по миењето.

Што прави врелата вода. Кожната бариера ја задржува влагата и нè штити од надворешната средина. Според Коредера, многу топлата вода може да однесе дел од липидите што ја одржуваат таа бариера, да го забрза губењето вода и да остави сувост, затегнатост или иритација, особено кога тоа се повторува секој ден. Тоа е чувството на кожа што стега по бањањето. Решението, сепак, не е ледена вода. „Многу ладната вода исто така не е нужно најдобрата опција, особено кај чувствителна кожа, бидејќи може да предизвика непријатност или реакции на крвните садови“, вели таа. Нејзиниот совет: млака или малку свежа вода, без екстреми. Де Ојос се согласува: „Нема доволно докази дека многу ладната вода носи дополнителни придобивки за кожата.“

Колку степени? Термометар во бањата не ти треба. „Не постои научно утврден точен опсег во степени за чистење на лицето што важи за сите“, објаснува Коредера. Мерката е температура што е пријатна на лицето, по можност малку посвежа, но блиску до телесната. Де Ојос дава практична ориентација од околу 25 до 35 °C, но бројката не ја заменува толеранцијата на секоја кожа. Студијата, инаку, не нашла разлика во отстранувањето на шминката меѓу свежа и топла вода, но со топлата се зголемило губењето вода низ кожата. Де Ојос потсетува дека станува збор за кратко истражување и дека од него не може да се препорача една температура за сите.

Подобар тест е она што се случува потоа. „Ако по миењето забележиме дека кожата се црвенее, се загрева или стега, веројатно користиме несоодветна температура или чистиме пресилно“, вели Коредера. Проблемот може да е и во средството за чистење и во начинот: агресивни формули и, пред сè, триење. „Чистењето треба да биде кратко и нежно. Не треба долго да го држиме лицето под вода ниту да користиме високи температури за да постигнеме ефикасна хигиена“, подвлекува Де Ојос.

Митот за порите. „Порите не се отвораат и затвораат како мали врати“, кратко вели Де Ојос. Топлината може да го смени нивниот изглед и да го олесни излегувањето на себумот, но тоа не е вистинско отворање. Коредера додава дека мускулчето поврзано со фоликулот на влакното не работи како затворач што ги отвора и ги затвора порите. Студот предизвикува кратко стегање на крвните садови и за момент го менува изгледот на лицето, но порите не ги намалува. Завршното плискање со ладна вода, вели таа, „не носи докажана придобивка за чистењето ниту ги затвора порите“. Ако ти е пријатно, слободно. Само не мисли дека е задолжително.

Кога кожата бара повеќе внимание. Кај розацеа, двете лекарки советуваат да се избегнуваат и топлата и многу ладната вода, како и наглите промени на температурата, бидејќи предизвикуваат црвенило. Кај дерматитис или многу чувствителна кожа, приоритет е бариерата: нежно средство, кратко миење и сушење без триење. Кај акни, „температурата на водата не е третман“, вели Де Ојос. Врелата вода за да се отстрани повеќе маснотија само ја суши и иритира кожата, без да ја реши причината. Внимание и ако користиш ретиноиди или кисели пилинзи: тогаш врелата вода е лоша идеја, средството за чистење треба да биде нежно, а хидратацијата посилна.

Козметичката индустрија секоја сезона нуди нов гел за чистење. Чекорот што ништо не чини, температурата на водата од чешмата, е токму оној што најретко го проверуваме.