Пожар во задниот дел на автобус на ЈСП, на постојка во Центар, додека возилото превезувало патници. Случајот е пријавен на 15 септември околу 17:05 часот во СВР Скопје.

Огнот најпрво го гасел возачот, потоа интервенирала Бригадата за противпожарна заштита на Скопје. Повредени нема – сите патници безбедно го напуштиле автобусот.

Тоа е добрата вест, и таа е вистинска. Човек што реагира со апарат за гасење во автобус полн со луѓе ја заслужува реченицата.

Но ова не е првпат

Пред околу две недели двокатен автобус на истото претпријатие се запали на Водно. Над местото се издигаше густ црн чад, а интервенираа скопските пожарникари.

Два пожари во возен парк на градскиот превоз во период од две недели. Тоа е бројка што бара објаснување, а не само соопштение по секој поединечен случај.

Причината – „засега не е соопштена“

Од МВР велат дека засега не соопштуваат повеќе детали за причините. Тоа е нормално додека трае увидот.

Она што не е нормално е да заврши таму. Автобус што се запалува во движење со патници внатре не е сообраќајна незгода – тоа е прашање за техничката состојба на возилото. А техничката состојба е прашање за одржувањето, за возраста на возниот парк и за тоа кој ги потпишува редовните прегледи.

Постојат конкретни прашања со конкретни одговори: колку години има тој автобус, кога бил на последен сервис, што покажал, и дали двата случаја во две недели имаат нешто заедничко.

Скопјанецот што се качува утре наутро

Човекот што чека на постојка не бара истрага. Тој бара да знае дека автобусот во кој влегува бил проверен од некој што одговара за тоа.

Во град во кој истовремено се распишува тендер за нови БРТ линии и се најавуваат 40 еколошки автобуси, состојбата на постојниот возен парк не е споредна тема. Таа е она што луѓето го користат денес, додека ги чекаат новите.

Досега сè заврши добро – возачот реагирал, патниците излегле, никој не настрадал. Двапати во две недели тоа завршило добро. Тоа не е систем за безбедност, тоа е распоред на среќа.