Македонија е петта во Европа по раст на бруто-домашниот производ во првото тримесечје, зад Данска, Малта, Полска и Србија – барем според Евростат, на што и премиерот Христијан Мицкоски посебно внимаваше да нагласи дека не го кажува владата, туку европската статистика.

Бројката е реална: 3,1 проценти раст на БДП во првиот квартал, седми квартал по ред со раст. За споредба, ЕУ расте со околу 1 процент, а еврозоната со 0,8. На хартија, тоа е респектабилен резултат за мала економија.

Но кога ќе се завира под насловот, сликата е понијансирана. Главен генератор на растот е градежништвото – +7,2 проценти – и финалната потрошувачка. Преработувачката индустрија, пак, паднала за 0,2 проценти, а рударството за 0,8. Со други зборови, расте она што се гради и троши, а не нужно она што се произведува. А раст потпрен врз градежништво и потрошувачка е поранлив од раст потпрен врз производство.

Има и реални позитивни сигнали – индустриското производство во април скокнало за 7,6 проценти на годишно ниво, невработеноста паднала од 12,5 на 11,7 проценти, а владата тврди за 16.000 нови работни места во 21 месец. Министерката за финансии Гордана Димитриева-Кочоска додаде дека е отплатен и еврообонд од 700 милиони евра.

Сепак, едно место на ранг-листата на Евростат не се чувствува во кошничката на просечниот граѓанин. Прашањето што секоја влада на Балканот сака да го одбегне е едноставно: ако економијата расте седми квартал по ред, зошто кириите, сметките и цената на лебот не го следат тој „европски” тренд во спротивна насока? Растот на хартија е една приказна; растот во паричникот – сосема друга.