Бројките се добра работа – кога се точни и кога зад нив стои нешто реално. Според официјалните податоци од Државниот завод за статистика, бројот на вработени во Македонија пораснал за околу 17.000 лица во однос на 2024 година, а стапката на невработеност паднала од 12,5 на 11,3 проценти. Бројки што владејачката страна со задоволство ги вади како доказ дека економската политика дава резултати.

„Ова не се политички процени, туку официјални податоци од Државниот завод за статистика”, истакна пратеникот Стојаноски, претставувајќи ги бројките како неоспорни. И навистина, статистиката доаѓа од надлежна државна институција – тоа не е спорно. Спорно е секогаш она што се крие зад процентите.

Зашто стапката на невработеност може да падне на повеќе начини, не сите подеднакво добри. Расте ли бројот на квалитетни, добро платени работни места, или дел од намалувањето доаѓа од луѓе што се иселиле и едноставно повеќе не се бројат како невработени? Колку од новите 17.000 работни места се во реалниот сектор, а колку во администрација? Овие прашања статистиката сама по себе не ги одговара.

Намалување на невработеноста за повеќе од еден процентен поен во една година не е мала работа и заслужува да се забележи. Но граѓаните не ги чувствуваат процентите – тие ја чувствуваат платата на крајот на месецот и цените во маркетот. Ако бројките растат, а животниот стандард стои во место, тогаш статистиката е точна, но приказната е нецелосна.